Best tevreden als je na twee uur make-uppen en een uur brushen in de spiegel kijkt? Dat gevoel kan al snel verdwijnen vanaf je eerste selfie diezelfde avond. Erger nog wordt het als de fotograaf jou en je vriendinnen kiekt (#horror). Hoe komt het toch dat we onszelf zoveel knapper vinden in de spiegel dan op een foto? We leggen het even uit.

Mere exposure-effect

Blijkbaar bestaat er zoiets als gewenning aan het beeld in de spiegel. Op een foto of selfie krijg je immers het tegenovergestelde ‘echte’ beeld te zien en dat voelt anders en minder vertrouwd aan.

Mere exposure-effect werd het fenomeen in de jaren zeventig genoemd door psycholoog Robert Najonk. Het komt hier eigenlijk op neer: hoe vaker we iets zien, hoe leuker we het gaan vinden. Omdat je jouw spiegelbeeld dus heel erg normaal vindt, vind je alle beelden die daarvan afwijken minder mooi.

Spiegeltje aan de wand

Maar helaas Sinterklaas: de spiegel liegt. Uit onderzoek van de Universiteit van Chicago en Virginia blijkt dat de echte jij immers het meest geloofwaardig weergegeven wordt door selfies en foto’s. De onderzoekers toonden aan hun respondenten drie foto’s van zichzelf: een onbewerkte en twee bewerkte, waaronder een mooiere versie en een lelijkere versie. De respondenten kozen duidelijk het vaakst voor de mooiste bewerkte foto van zichzelf. De onderzoekers legden diezelfde foto’s ook voor aan vreemden die de respondenten drie weken eerder hadden gezien. Op basis van hun herinnering moesten ze een keuze maken uit de drie foto’s en zij pikten er vooral de onbewerkte foto’s uit.

Moraal van het verhaal? Een foto spreekt de waarheid, de spiegel niet. En sla hem nu niet aan diggelen.

Ready to go

BRON: elle.nl