https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/
Home Lifestyle Cultuur Dé roman: Achter de regenboog

Dé roman: Achter de regenboog

Dé roman: Achter de regenboog

Blue is 13. Haar moeder is verslaafd aan cocaïne, haar vader werd omgebracht door een gangster. Het meisje weigert om te praten. Het enige wat ze wel vertelt is dat ze een man heeft vermoord.

Op vraag van haar psychiater begint ze haar verhaal op te schrijven. Achter de regenboog is een knappe en donkerethriller-fantasyroman waarin de piepjonge schrijfster haar hoofdpersonage en haar complexe relatie met haar moeder, klasgenoten en de stad waarin ze opgroeit haarfijn ontleedt. Schrijfster Solomonica de Winter is de dochter van het bekende Nederlandse schrijverkoppel Leon de Winter en Jessica Durlacher. Ze woonde lange tijd in Los Angeles en schreef deze roman eerst in het Engels. Pas daarna werd het boek in het Duits en Nederlands vertaald. Pas 17 en zulke goede schrijversgenen? Dat belooft véél voor de toekomst.

De Winter

Achter de regenboog
Solomonica de Winter
Uitgever Prometheus
> Shop nu

 

 

 

Lees hier al een fragment

Ik heet Blue. Niet het blauw van een rokje of een turquoise edelsteen, niet bosbessenblauw of blauw als blauwe nagellak. Maar Blue als zoute tranen, blauw als een klein ijsvogeltje. Blue als de wind, de zee, de regenboog. Het donkerblauw van naderende bewolking onder roffelende donder. Naar dat blauw ben ik vernoemd. Dat is de Blue die ik ben.

Mijn tweede naam is Vanity. Mijn ouders hebben die naam gekozen omdat, zeiden ze, ijdelheid het enige is waar je tegenwoordig nog wat aan hebt in deze wereld. Zonder ijdelheid zouden we hopeloos bang zijn voor elkaar en nog banger voor onszelf. Zonder ijdelheid zouden de mensen zich diep in hun huizen verstoppen uit angst voor hun spiegelbeeld. Mijn ouders zeiden dat ijdelheid niet per se goed is, maar wel prikkelend. Dat het iemands geest zo intens kan stimuleren dat hij er dronken van wordt, verzot op het najagen van perfectie.

Maar als ik in de spiegel kijk, zie ik een uitdrukkingsloos gezicht. Een bleek vel met oogbollen. Lang, slierterig haar dat sloom van mijn hoofd af hangt. Ik ben niet ijdel. En het kan me niks schelen wat andere mensen van me denken.