Een van de meest trending Netflix-series van het moment (na Stranger Things that is), is duidelijk The Society. Een reeks die je misschien op het eerste zicht niet meteen zou aantrekken, daar het ogenschijnlijk om yet another vrij oppervlakkige en puberale tienerserie á la Gossip Girl of One Tree Hill gaat (want ja, de gebeurtenissen vinden inderdáád wel plaats op een middelbare school met in de hoofdrol een stel 16 en 17-jarigen), maar – geloof ons vrij: een oppervlakkig tienerdrama is het allerminst.

Want hoewel The Society in eerste instantie wel gewoon de perikelen van een door hun omgeving achtergelaten bende schooljongeren lijk te verhalen, gaat de plot van het verhaal om een veel dieper en veel universeler iets: namelijk om de groepsdynamieken die onvermijdelijk tussen de leden van eerder welke groep ontstaan, wanneer een maatschappij van nul moet beginnen.

Nieuwe orde

En van nul beginnen, dat is exact wat de leden van een high school in een stadje nabij New York moeten doen, wanneer ze op een dag terugkeren van een schoolreisje uit de bergen, en heel hun dorp – ouders, leerkrachten en broertjes en zusjes incluis – verdwenen blijkt te zijn. Omdat ook communicatie met de buitenwereld niet mogelijk blijkt, zit er voor de jongeren niets anders op dan hun ‘eigen samenleving’ op poten te zetten. En dat gaat natuurlijk gepaard met een hoop wrevel rond macht, sociale ordening en hiërarchie binnen een hardnekkige strijd om te overleven.

Wat de reeks dankzij die opzet kan doen, is op een vrij ‘waarheidsgetrouwe’ manier in beeld brengen hoe ingewikkeld het organiseren van een samenleving – met z’n eigen besturingssystemen, een goed draaiend juridisch apparaat, en een ‘politie-macht’ die toeziet op de naleving van bepaalde voorschriften en regels – eigenlijk is. De nieuwe samenlevingsorde van de jongeren – die initieel begint vanuit een hoop vrijheid en aanvankelijk leidt tot aardig wat feestgejoel en jolijt – loopt dan ook al snel uit de hand en eindigt in een complex kluwen waar diefstal, ongelukken en zelfs moord geen uitzondering zijn..

Bijzondere karakters

Wat de reeks zo interessant maakt, is dat – net zoals dat in het echte leven vaak het geval is – elk stereotypisch personage (denk: de populaire captain of the football team, het slimme en daadkrachtige meisje, de rebelse bad-boy, de game-grage nerd en ook het schuchtere meisje zonder veel sociale aanhang) aanwezig is, waardoor mooi kan worden uitgebeeld hoe onvermijdellijk het is voor elk type karakter om in een bepaalde situatie in een bepaalde rol geduwd te worden.

Vrijheid blijheid?

Daarnaast zitten er in de reeks blijkbaar ook een heel aantal erg atypische personages – zoals ook dát in de realiteit natuurlijk altijd het geval is. Net deze afwisseling van voorspelbare karakters en ‘herkenbare’ situaties, samen met een afwijkende en intrigerende component, maakt de reeks zo interessant.

Dát en natuurlijk de triggerende plot die aanzet tot ‘kijken’ en ‘blijven kijken’: we willen natuurlijk allemaal wel eens weten hoe we zouden reageren in wereld of samenleving waarin er plots geen regels meer zijn, waar alles kan en alles mag, maar die vrijheid meteen ook zowel een vloek als een zegen blijkt te zijn. Spanning en morele intrige verzekerd.

Nog niet overtuigd? Bekijk de trailer van het eerste seizoen dan alvast hieronder.

Lees ook: