De eerste twee jaar van mijn leven kwam mijn biologische vader zo nu en dan langs. Ik herinner me dat niet meer; wel kende ik foto’s waar ik op stond met buurman Paul’. Een man met een snor en lieve ogen, bij wie ik dan op schoot zat. Mijn moeder vertelde dat hij stapelgek was op mij en nog een paar keer geprobeerd had om haar terug te winnen. Maar mijn moeder ontmoette Willem en trouwde met hem. Ik kreeg zijn achternaam. Voor Paul was dat zo pijnlijk dat hij verhuisde naar de andere kant van het land.

Als tweejarig meisje accepteerde ik Willem snel, vertelde mijn moeder. Ik ging hem papa noemen en toen ook hij en mijn moeder verhuisden, besloten ze niemand te vertellen hoe ons gezin in elkaar stak. Zelf wilden ze het ook vergeten. Willem accepteerde mij als zijn dochter en hij gaf mij alle liefde en warmte die hij had. Ik was zijn prinses en dat bleef ik tot aan zijn laatste adem.

“ik voelde me bedrogen en ben volledig van de kaart weggelopen.”

Lees verder op de volgende pagina

1 2 3 4 5
bekijk op één pagina

Wil je nog meer getuigenissen lezen? Lees dan hier alles over Gwen die haar ex op heterdaad betrapte en ontdek het verhaal van Filip die blij is omdat hij (bijna) niets lust.

Openingsbeeld: stockbeeld.

Lees ook:

Is dit de meest racistische commercial ooit?

Een kijk in de woning van de Obama’s na het witte huis