Lees hier ook de straffe getuigenis van Erik die het overspel niet kan laten.

Ik heb hem altijd  volledig vertrouwd.

Ik ben patsboempatat gevallen voor die man. Nooit zo verliefd geweest. En die roes heeft ook wel enkele jaren geduurd, maar ik zie nu dat ik in mijn hart een betere versie van hem heb gemaakt. Ik heb hem op een voetstuk gezet, en daar val je vroeg of laat af, dat kan niet anders. Ik vond hem bijvoorbeeld heel mysterieus, maar net die geslotenheid is moeilijk in een relatie. Ik bewonderde hoe hij ergens kon binnenkomen, en die aandacht naar zich toe kon trekken, maar uiteindelijk wilde hij alleen maar bewonderd worden. Soms denk ik dat ik een sterke, avontuurlijke man gekozen heb om kinderen mee te maken, heel chemisch en dierlijk, maar ik had niet met hem moeten trouwen. Hij nam de ruimte in ons huwelijk, was vaak alleen weg en ik heb hem altijd volledig vertrouwd, om een misschien vreemde reden. Ons seksleven was niet grandioos, hij nam zelden het initiatief, en ik zag dat als een verzekering. Waarom zou hij me bedriegen? Hij vond dat niet zo belangrijk. Maar uiteindelijk waren er wel andere vrouwen. Dat heb ik achteraf gehoord. Vrienden gaven weleens hints: zou je niet eens mee uitgaan met hem? En ik dacht altijd: waarom? Toen hij aankondigde dat het gedaan was, vertrok hij naar Italië, om na te denken. En ik thuis wachten, afzien en hopen. Terwijl hij daar natuurlijk met haar was. Martha.

Zij was zevenentwintig, ik achtendertig, hij vijfenveertig. Ik vond dat hij zo’n cliché maakte van onze relatie.

Lees verder op de volgende pagina

1 2 3 4
bekijk op één pagina

Meer artikels over relaties: