COLUMN – Here to stay: de modesnob

Chef-mode Els Keymeulen voelde zich even een saving angel toen ze op een zichtbaar jurk-etiketje wees. Haar beide voeten stonden snel weer op de grond…

 

“Alles is zo LELIJK”. Een niet door enige kennis van mode gehinderde vriendin (een sleehak vindt ze al ‘ondraagbaar’) was de nieuwe collecties gaan checken in Antwerpen. Omdat ik mijn typische oogrol deed (mocht oogrollen een Olympische discipline zijn, zat ik nu in Rio), elaboreerde ze: “De helft van de spullen is niet afgewerkt! Losse zomen! En gaten! En waarom vind ik nergens een sweater die niet XXXL is?” Los van het feit dat ze in de foute winkels was gaan shoppen, begreep ik het probleem wel.

Bad taste is de nieuwe good taste, dit seizoen, en niet iedereen wordt daar vrolijk van. De winkelstraat hangt vol Vêtements-kopieën (oversized hoodies, gerafelde zomen en duistere kleuren), en ook de meer upscale labels kronen fugly tot het nieuwe pretty – sokken in harige schoenen, schouders die tig keer te breed zijn, rubberlaarzen onder een avondjurk. Het begrip ‘mode’ wordt uitgedaagd, gestretcht en in vraag gesteld; op zich erg interessant, maar voor de vrouw in de straat mogelijks een brug te ver.

In het kielzog van de fugly-trend, komen ook de oversized logo’s terug. Het loeigrote Moschino-logo op een sweater is niet per se pocherig, maar eerder een soort ironie: zie hoe fout ik durf te zijn. Deep down – maar dan diep, hé, ik ben niet klaar voor een kapotte jurk met visserslaarzen eronder – vind ik het een verademing. Een sympathieke fuck you richting hatelijke modesnobs, die kleren te lang gebruikten als middel om zich te onderscheiden.

‘Het label is het nieuwe logo. Geniaal, want veel subtieler, en tegelijk nóg opvallender’

Een “dure mevrouw” herkende je aan haar afgeborstelde mantelpak met goud geëtst logo. Wel, vandaag niet meer. Scheuren zijn even duur als logo’s, en veel logo’s vandaag worden om die reden of opgeblazen, of weggewerkt. De verwarring is compleet, en net daardoor is mode vandaag toegankelijker dan ooit. ‘De modesnob ligt op sterven’, zo wilde ik liefst afsluiten.

Maar toen spotte ik háár, op een exclusief feestje van het werk. Het soort partijtje waarbij de locatie geheim is tot het allerlaatste moment. Ze – veertiger met het lijf van een twintiger, wijnrode avondjurk, hoge hakken – zoog alle aandacht. Perfect, vond ik, maar het label hing uit haar jurk. Nét onder haar professioneel gedraaide dot stak een crèmekleurig etiket recht omhoog – toch een dikke tien op de schaal van peterselie tussen je twee centrale voortanden – dus ik greep in. “Je etiket steekt uit je jurk”, fluisterde ik, hand klaar om het label naar binnen te duwen en een fooi in ontvangst te nemen. “Laat het er maar uithangen”, siste ze fijntjes en ze draaide met een ruk haar hoofd weer weg.

Na de initiële verbijstering – tien seconden met open mond; iémand heeft daar vast een Snapchat van – had ik ‘m. Het label is het nieuwe logo. Geniaal, want veel subtieler dan een logo, en tegelijk nóg opvallender. Briljant, want de modesnob wekt er nog sympathie mee ook: “Ocharme dat vrouwtje, het etiket hangt uit haar jurk. Oh, het is Rochas.” Sommige gevechten win je nooit.

Lees ook andere artikels van Els:

Column: ware liefde is echt blind
Tried & Tested: fit in 20 minuten
Video: zo draag je een strandjurk naar het werk

DELEN