Het cliché ‘happy’ single klopt niet voor iedereen. Zo ook voor Nancy, ze is alleenstaande moeder en probeert de draad weer op te pikken na haar huwelijk. Er gaat voor haar een nieuwe wereld open.

Nancy is al 4 jaar single mama van een zoon (13) en dochter (9)

“Vier jaar geleden werd ik single. Mijn vriend en ik zijn 21 jaar samen geweest. Onze relatie verliep heel rustig, zonder al te veel pieken of dalen. Voor de buitenwereld waren wij wellicht het perfecte koppel, maar op het eind groeiden we uit elkaar, al had ik er alles voor over om onze relatie terug op het spoor te krijgen. Voor mijn man was het echter afgelopen. Hij had zich van me losgemaakt, al een hele tijd, en hij was verliefd geworden op een collega. Dat was heel zwaar, mijn zelfvertrouwen kreeg een flinke knauw. Ik zocht ook de schuld bij mezelf. Ik ben het kind van gescheiden ouders, en mijn mama is nog altijd alleen: dat was een doembeeld dat ik absoluut wilde vermijden. Daardoor ben ik misschien te veel gefocust geweest op dat perfect gelukkige gezin. Ik heb mezelf te veel verloochend, ik was niet de vrouw die ik wilde zijn.

Toen mijn man pas bij me weg was, wilde ik mijn verdriet vooral verdoven. Ik ging weleens uit, wilde de leegte opvullen. Ik heb toen twee relaties gehad van een aantal maanden, maar die hielden geen stand. Ik had de breuk met mijn ex nog niet verwerkt. Misschien wilde ik gewoon mijn marktwaarde testen. Ik stond wel versteld van de wereld die voor je opengaat wanneer je plots weer single bent. Hoe naïef was ik geweest? Als koppel leef je toch in een heel beschermde omgeving.

Steun van vrienden

Gelukkig heb ik mijn vriendschapsrelaties altijd goed onderhouden. Zij zijn het ook die me er, samen met mijn kinderen, bovenop hebben geholpen. Ik heb veel mensen leren kennen via feestjes en Facebook. Je leert snel diegenen eruit te filteren die op dezelfde golflengte zitten. Als je daar verstandig mee omgaat, kan dat heel nuttig zijn om een netwerk uit te bouwen.

Moeilijke momenten? Die zijn er vooral rond kerst en nieuw, als iedereen viert met zijn gezin.  Ik kan ook echt ontroerd raken als ik een oud koppel zie dat helemaal op elkaar is ingespeeld. Of bij heel gewone dingen, een moeder die tegen haar kinderen zegt: ‘Kom, haast je, want papa is al thuis’. Dan denk ik: dat zal ik dus nooit meer tegen mijn kinderen kunnen zeggen. Op reis gaan, vind ik ook moeilijk, alleen al omdat het financieel niet evident is. En mijn kinderen zijn nog redelijk jong. Wat als mij iets overkomt? Ik leef voortdurend met het besef dat zij me nodig hebben.

‘Veel singles stellen zich hard op. Ze willen niet weer gekwetst worden. Je echt blootgeven, dat ligt moeilijk’

Tja, het idee van de happy single, daar geloof ik toch niet echt in.  Je leeft heel hard met het gevoel dat je niet echt meetelt in deze maatschappij. Ik denk dat er weinig mensen zijn die echt genieten van die periode, voor even misschien. Velen stellen zich ook hard op, omdat ze niet weer gekwetst willen worden. Je echt blootgeven, dat ligt moeilijk. Ik heb mezelf nu teruggevonden, maar ik heb de stukjes toch echt moeten zoeken.”

Meer getuigenissen over relaties:

(Openingsbeeld: Getty)