Hilde De Baerdemaeker (40) heeft geen glazen bol, maar toch weet ze nú al: 2019 wordt bijzonder.

Op mijn Wikipediapagina staat ‘actrice slash presentatrice’: dat klopt niet meer helemaal, nee. Ik ben ook mama, yogi, ontwerpster. Niet noodzakelijk in die volgorde; ik doe het allemaal graag. Ik heb veel uitdagingen nodig. Dingen gaan me snel vervelen; dan voel ik: oh, dit is precies een job aan het worden. Routine werkt niet bij mij, dus toen ik bij Familie merkte dat ik ’s ochtends het gevoel had dat ik ‘naar mijn werk’ ging, ben ik gestopt. Het heeft zeker ook te maken met mijn leeftijd: ik ben veertig geworden, en naarmate ik tegen dat getal begon aan te schurken (lacht), ben ik mezelf beginnen af te vragen: de keuze die ik op mijn achttiende maakte, sta ik daar nog altijd achter? Toen ik pas van de schoolbanken af kwam, ben ik voluit voor mijn passie gegaan: acteren. Maar twintig jaar later mag je die beslissing van toen weleens in vraag stellen, vind ik. Even recapituleren en denken: wie ben ik vandaag, en wat wil ik vandaag?

Die yoga is er vrij toevallig gekomen. Ik zocht, in mijn drukke, soms chaotische leven met twee plus twee kinderen (Hilde heeft een tweeling met haar huidige partner, en twee pluskinderen, red.) naar een moment van rust. Een moment van connecteren met mezelf. Geloof me: ik ben geen geitenwollensok. Ik heb heel veel soorten yoga geprobeerd, tot ik had gevonden wat ik zocht, en nu is yoga míjn moment. Omdat ik me er wilde in verdiepen – ik graaf graag een beetje verder dan de oppervlakte – ben ik lessen beginnen te volgen, een opleiding tot yogaleraar. Dat uurtje lesgeven is zó goed voor mij. Ik moet me soms naar die les slepen ’s avonds, maar na afloop denk ik elke keer: wat deed dít deugd. Dat er dan plots ook een kledingcollectie uit voortvloeide, is een samenloop van omstandigheden. Een puur praktisch bezwaar – ik wil me niet de hele tijd omkleden van werkkledij naar sportoutfit en weer terug; ik zocht naar mooie yogakleren en vond die niet. En er is ook een element toeval: op yogaretreat in Marokko kwam ik Katrien Smets tegen (de zakenpartner/vriendin met wie Hilde de kledinglijn ‘PlayPauze/a Natural Connection’ opstartte, red.), en tja, de rest is geschiedenis, zeker? (lacht).

View this post on Instagram

obrigada! @playpauze_anc …

A post shared by Hilde De Baerdemaeker (@hilde_de_baerdemaeker) on

‘Die collectie wil ik wel in het buitenland in de rekken zien hangen, ja. Voor minder ga ik niet’

PlayPauze, dat móést ervan komen. Ik liet een tattoo zetten – een pauze- en playknop, op mijn pols – lang vóór onze kledinglijn er was. Een soort constante herinnering, voor mezelf: amuseer je, maar ga af en toe eens op de rem staan. Die gedachte matchte perfect met onze collectie: mooie, eerlijk gemaakte kledij om in te leven, te sporten, tot jezelf te komen. We letten enorm op de details: alles moet kloppen. Ik doe geen half werk – ik vrees dat ik een onverbeterlijke perfectioniste ben. Weet je dat ik zelfs de waslabels zelf teken? Zot, hé. Alles wordt in Portugal gemaakt, we produceren zo ecologisch mogelijk en verder moet het ook echt mooi zijn en goed zitten. Mode is toch ook een passie: als kind al overplakte ik het lelijke behangpapier in mijn slaapkamer met foto’s uit modemagazines. Ik vermaakte de afdankertjes die ik van mijn broer kreeg, en ik heb co-ouderschap over de kleerkast van mijn vriendin, en zij over die van mij (lacht). We shoppen samen en delen onze aankopen, hoe geniaal is dat? En nog ecologisch ook. Wens me voor 2019 maar veel mooie, zotte momenten. En die kledinglijn, die wil ik wel in het buitenland in de rekken zien hangen, ja. Voor minder ga ik niet.

Druk jij af en toe op de pauzeknop? Straffe madam en yogalerares Hilde De Baerdemaeker vertelt op 24 januari tijdens een Feeling Forward sessie hoe ze zelf de balans zoekt en vindt in haar privéleven, en hoe ze die filosofie ook toepast in haar ondernemerschap. Mis het niet, scoor hier je tickets.

Nog meer inspirerende verhalen lezen?