Never break the chain, luidt het advies van Fleetwood Mac. Wij voegen de daad bij het woord en creëren een ketting van boeiende vrouwen, aan wie we vragen wie en wat hen inspireert. De eerste schakel in de reeks: zangeres Geike Arnaert (40).

 

Waar put jij inspiratie uit?

“Dat varieert heel erg. Wanneer ik teksten schrijf, zoek ik meestal inspiratie in mijn eigen leven: zaken uit mijn relaties en verhalen die ik om me heen zie. In boeken, muziek en kunstwerken vind ik het ook. Zo raakte ik bij het maken van mijn laatste album geïnspireerd door een beeldhouwwerk van Picasso. Ik zag het in een expo bij Bozar en het wekte een specifiek gevoel bij me op. Dat gevoel probeer ik dan te onderzoeken.”

Zijn je inspiratiebronnen veranderd met het ouder worden?

“Ik heb het altijd fijn gevonden om getriggerd en meegenomen te worden. Ik ben op dat vlak een redelijk makkelijk publiek, denk ik. Als iets mijn emotie een béétje aanspreekt, heb je mij mee en wil ik er iets mee doen. Maar ik ben altijd vanuit mijn eigen leven vertrokken.”

Waarom heet je tweede soloplaat Lost in Time?

“De titel verwijst naar een nummer op de plaat, maar ik vond het wel kloppen met waar ik vandaan kom: die zee van tijd, acht jaar, die ik nodig heb gehad tussen mijn twee albums. En ik verlies mij heel graag in verhalen en in tijd.”

Is er een inspirational quote waar je houvast in vindt?

“ ‘It’s better to burn out than to fade away’ van Neil Young.”

Wil je zelf mensen inspireren? Je geeft af en toe zangles, zo geef je een stukje van jezelf door.

“Ik geloof niet dat je zomaar inspirerend kunt zijn. Ik heb zélf zo veel te leren. Ik wil mensen graag helpen interpreteren, en laten zien dat zingen meer is dan alleen techniek. Ik wil hen al zingend en luisterend helpen: dat is iets waar ik naar uitkijk. Ik ben vooral heel dankbaar dat ik dingen kwijt kan op deze manier.”

Welke mensen kunnen je inspireren?

“Iemand als Joost Zweegers (zanger van Novastar, werkte met Geike mee aan haar nieuwe album, red.). Zijn energie is immens: hij is een vuurbal. Elke keer als we samen kwamen, gebeurde er iets. Zulke dingen moet je koesteren. Dat vind je niet terug bij iedere muzikant.”

Heb je zelf een idool?

Joni Mitchell. Ik bewonder de manier waarop zij haar leven heeft gemaakt als zangeres en kunstenares. Hoe ze altijd is kunnen wegblijven van meningen. Ze heeft zo veel verhalen kunnen vertellen en dingen kunnen maken: daar blijf ik naar opkijken.”

In wat vertaalt die idolatrie zich?

“Ik zou nooit echt aan haar voeten gaan liggen of zo, maar ik laat haar muziek mijn troost zijn. Haar songs zijn echt vrienden, of vriendinnen. Ze is een soort moederfiguur ( lacht), een wijsgeer waar je iets aan hebt.”

Tot slot: wie mag voor jou de volgende zijn in deze ketting?

“Modeontwerpster Sarah De Saint Hubert. Ik draag haar kleren op het podium. Ze volgt een beetje hetzelfde parcours als ik, in die zin dat ze eerst heel veel voor andere mensen, zoals Ann Demeulemeester en A.F. Vandevorst,  heeft gedaan, maar daarna toch haar eigen pad is ingeslagen, met prachtige collecties als resultaat.”

Over Geike Arnaert

  • Zangeres Hooverphonic van 1997 tot 2008
  • De vrouwenstem op Bløfs hit Zoutelande
  • Bracht onlangs haar tweede soloplaat Lost In Time uit (bij Sony)
  • Staat op 1 feb. 2020 in de Brusselse AB

Lees ook:

Tekst door: Cara Brems