Lene Kemps (58) werkt al meer dan dertig jaar als journalist en schrijft regelmatig voor Feeling en Feeling GOLD, onze Cityspecial. Naast de geschreven pers houdt ze van de modewereld, culinaire verwennerijen en… eeuwenoude steden zoals Venetië. Haar grote droom? In Venetië gaan wonen én er een lijvig boek over schrijven. In afwachting daarvan doet zij ons wegdromen met haar verhalen…

Venetië: een middeleeuws labyrint

Van de Marco Polo luchthaven neem ik de alilaguna boot (alilaguna.it) naar de stad toe. Het moet de meest langzame boottocht ooit zijn, het equivalent van de stoptrein naar Zichemzussenbolder. Ik doe er anderhalf uur over om mijn vaporetto halte te bereiken. Maar er is geen mooier beeld dan Venetië dat langzaam en statig uit het water oprijst. Het is een theatrale entree, passend bij de stad.

‘La Serenissima’ legt je onmiddellijk haar ritme op. Er zijn geen auto’s, je kan alleen maar wandelen. Er is water, je neemt de vaporetto. Je wordt minder gehaast, je wordt gedwongen te flaneren, je tijdsbesef verandert. De stad is een middeleeuws labyrint, handig om indringers in verwarring te brengen. Dat effect is er nog steeds. Ik kan twintig keer dezelfde route volgen en toch plots ‘verloren’ lopen. Je wandelt jezelf klem op kanaaltjes en in doodlopende stegen – ondertussen gevolgd door een tiental toeristen die denken dat jij de weg wèl weet omdat je zo zelfverzekerd stapt. Die desoriëntatie knaagt aan je gevoel voor logica en aan je zelfvertrouwen. Deze stad sluit en ontplooit zich zoals het haar pleziert. Dus ben je nederig en dankbaar als je uiteindelijk toch nog ergens terecht komt. En als je een mooi plein ontdekt: bijna euforisch. Verdwalen in Venetië is een overgangsrite.

Waarom zo zot van Venetië?

Omdat het een van de weinige steden is die van mij een beter mens maakt: ik word rustiger, ben graag alleen, ga wat meer mijmeren, heb appreciatie voor wat mooi en lekker is. Het is een stad die elk moment een beetje verdwijnt. Dus geniet ik er van elke slok, hap en seconde.

Logeren op Giudecca

Ik logeer op Giudecca, het eiland voor Venetië, op de Campo Junghans, waar je elke ochtend op de vaporetto zit met de kindjes die naar school gaan. Vanop Giudecca heb je het mooiste zicht op de Venetiaanse gevels en dat decor is elke keer weer even mooi, het verveelt nooit.

Cicchetti eten en spritz drinken

Elke zichzelf respecterende reiziger gaat naar Caffè Florian, voor een spritz (7 euro), een koffie (3 euro) of mijn favoriet als het koud is: een zabaione met koekjes (6,6 euro). Dat zijn de prijzen binnen in het café, buiten betaal je extra voor het orkest dat speelt. En toch doe ik dat met plezier. Zeg me waar ter wereld je een kopje sabayon krijgt terwijl je luistert naar de muziek van Fellini films. (caffeflorian.com)

Vaak drink ik koffie op het San Barnaba plein, waar ik mezelf vertelde dat ik er in een vorig leven al moest geweest zijn, zo vertrouwd voelde het. Tot het tot me doordrong dat het plein, de kerk en de groentenboot om de hoek een belangrijke rol spelen in Indiana Jones and The Last Crusade. Niks vorig leven, gewoon een veelbekeken DVD.

Majer is een bakkerij-patisserie met verschillende vestigingen. Lekkere koffies, nog betere broodjes en ook heerlijke wijn. Een tramezzino – zo’n heerlijk driehoekig broodje – neem je in Venetië nooit met koffie, altijd met wijn of bubbels, als het moet met een softdrink. (majer.it)

De Venetiaanse tapa’s of cicchetti zijn legendarisch. De klassieke bars of ‘bacaro’s’ waar je beste exemplaren vindt, zijn:

  • All’Arco (Osteria All’Arco op Facebook), klein, luidruchtig en authentiek
  • Er recht tegenover de duistere Do Mori waar Casanova al kwam (Catina Do Mori op Facebook)
  • Tegenover de laatste gondola-werf, een bezienswaardigheid op zich, vind je Osteria Al Squero (osteriaalsquero.wordpress.com)
  • Even verderop de befaamde Cantina già Schiavi, uitstekende plaatsen om te blijven plakken met een glas wijn en een hapje (cantinaschiavi.com)

Venissa is een van de acht sterrenrestaurants in en rond Venezië, gelegen op het eiland Mazzorbo. Een fantastisch adres met een brasserie, een restaurant, een groententuin, een wijngaard en enkele kamers. De vrouwelijke chef Chiara Pavan werd in Italië uitgeroepen tot chef van het jaar. (venissa.it)

Shopping

Hoewel je kan shoppen bij alle ‘usual suspects’ (Prada, Gucci, Chanel, Vuitton, Etro, Hermès…) doe ik dat eigenlijk zelden. In Venetië koop ik mooie katoenen zakdoekjes met mijn initiaal op geborduurd in winkels waarvan ik het adres steeds vergeet, of super comfortabele ‘furlane’, de slippers die de gondeliers dragen. De twee beeldschone adellijke Venetiaanse zusjes Viola en Vera Arrivabene commercialiseerden ze in het merk ViBi Venezia (vibivenezia.it), en verkopen ze online. In hun geboortestad vind je ze in de unieke conceptstore ‘Edmond a Venise’, geïnspireerd op Prins Edmond de Polignac, in zijn palazzo. Where else? (palazzocontarinipolignac.com/Store)

Voor ‘grote’ jongens en iedereen op zoek naar een cadeau: Gilberto Penzo, een winkel vol boten. Gilberto heeft alle soorten en modellen. Om zelf te bouwen, of miniatuur versies in een fles of een gloeilamp. Vaporetto kit: 47 euro. (veniceboats.com)

Trotseer de drukte voor het luxewarenhuis Fondaco dei Tedeschi (oud pakhuis en nadien postkantoor, omgebouwd door Rem Koolhaas) waar je op het dak een uniek zicht hebt op de stad (soms krijg je maar een kwartier en moet je vooraf reserveren). (dfs.com)

Niets zo Venetiaans als de juwelen van Codognato: schedels, Moorse koppen, Byzantijnse kruisen en alles wat een tikje macaber is. Hij verkocht aan Wallis Simpson en Grace Kelly, en Coco Chanel vond er naar verluidt haar lievelingsparelsnoer. (attiliocodognato.it)

Bijzonder: Banco Lotto N. 10 (Banco Lotto N.10 op Facebook). De winkel verkoopt het label Malefatte (malefattevenezia.it), een soort van Venetiaanse Freitag-tassen gemaakt van industrieel canvas door de mannen van de S.Maria Maggiore gevangenis. Je vindt er ook kleding gemaakt door de vrouwen van de Le Convertite gevangenis op Giudecca. Voor die gevangenis is er elke donderdagochtend trouwens een marktje waar ze hun bio-groenten en zelfgemaakte schoonheidsproducten verkopen. (rioteradeipensieri.org)

Drogheria Mascari, een winkel vol kruiden en specerijen, herinnert aan het handelscentrum dat Venetië vroeger was. Je vindt er azijn en olie, thee en koffie en alle mogelijke heerlijkheden zoals de bigoli, de typische dikke Venetiaanse pasta. (imascari.com)

Unieke Venetië-ervaring

Groenten en vis kopen op de Rialto markt, bij de gelijknamige brug. Typisch Venetiaans: agretti of barba di frate (monniksbaard), een zeldzame zilte grassoort, of nespoli, de Italiaanse mispel. Kijk uit naar moeche, de krabjes van de lagune, die maar korte periodes in de lente en het najaar verkrijgbaar zijn. Gefrituurd zijn ze een delicatesse.

Na je boodschappen ga je vlakbij de Rialto naar Al Merca (Campo Bella Vienna San Polo), een piepklein stalletje dat wijn schenkt en broodjes verkoopt. Je drinkt op het plein, rechtstaand tussen de Venetianen en hun shoppingtrolleys.

When in Venice…

Je moet toch op z’n minst één keer in een gondel hebben gezeten, ware het niet dat het zo duur was en eigenlijk ook een beetje kitscherig. Maar er is de gondola traghetto (venice-tourism.com/en/transport/gondola-traghetto), de overzetboot op de Canale Grande op plaatsen waar er geen brug is. Locals betalen 70 cent, jij 2 euro. Niet zeuren, gewoon doen.

Twintig minuten wandelen van het hectische centrum ligt Sant’Elena, een groene en rustige buurt waar de Venetianen hun kinderen leren fietsen: er zijn brede vlakke wandelpaden, en veel gras om op te vallen. Voor wie rust en ruimte zoekt, is dit een andere kant van Venetië.

Wist je dat Nespresso deze maand een smaakje op de markt brengt dat naar de eerste koffiehuisjes van Venetië verwijst? Caffè Venezia is een mix van koffie uit de oude Ethiopische stad Harrar en Indische Arabica. Samen geven ze een koffie met het exotische parfum van het oosten. Wilde en bloemige accenten harmoniëren met een geroosterde toets in deze krachtige en complexe koffie (verkoopprijs: € 4,70/etui).

Meer over reizen: