Ooit werd het Amsterdamse waterverkeer in goede banen geleid door brugwachters. Nu dat werk gecentraliseerd is, krijgen hun leegstaande werkhuisjes een tweede leven als hotelsuite. Perfect voor een weekend op het water.

Soms lijkt alles mee te zitten: alsof het uitzicht op ons brugwachtershuisje Hortusbrug aan de Nieuwe Herengracht nog niet idyllisch genoeg is, vindt er in de aangrenzende botanische tuin een jazzconcert plaats. Op de tonen van een saxofoon lopen we naar onze woonst-voor-éénnacht, een modernistisch blokkenhuis dat drijft op het water en gehuld is in het kleurenpalet van kunststroming De Stijl.

Beeld: Heleen Vandeput

Dit huis aan de Hortusbrug is een van de 28 brugwachtershuizen van SWEETS, een uniek hotelconcept waarvan de suites verspreid liggen over heel Amsterdam. De panden werden binnenin door architecten Space & Matter getransformeerd en zijn vaak te vinden in interessante, toerismeluwe wijken. Elk exemplaar – geschikt voor twee; kinderen niet toegelaten – vertelt een eigen verhaal. Het onze is een ontwerp uit 1956 van architect Dirk Sterenberg, in de hoogte gebouwd zodat zowel het water- als het wegverkeer in de gaten gehouden kon worden.

De Stijl en Rietveldstoelen

Inchecken doen we met een smartphonesleutel, en de hotelreceptionist is een tablet. Die laat ons weten wat er cultureel en gastronomisch te beleven valt in onze buurt. De telefonische receptie van SWEETS is bereikbaar voor verdere vragen. Al is binnenblijven ook een optie: het huis heeft vele voorzieningen – compacte badkamer, goedgevuld boekenrek, koffieapparaat en oordoppen – en voelt ondanks zijn 18 m2 toch ruim.

Beeld: Sweets hotel / Lotte Holterman

Net als buiten heerst binnen De Stijl, met als eyecatcher de rood-blauwe Rietveldstoel. Comfortabel is die niet, maar als men Gerrit Rietveld daar destijds mee confronteerde, zei de architect steevast: “Zitten is een werkwoord. Als je moe bent, ga je maar liggen.”

Wanneer de avond Mondriaanblauw kleurt, voegen we de daad bij Rietvelds woorden en zoeken ons bed op. We klappen de raampanelen dicht, waardoor alleen het geluid van kabbelend water en een sporadisch voorbij tuffende tram overblijft. We lijken plots helemaal alleen te zijn in het hart van de stad.

Beeld: Heleen Vandeput

Mondriaanblauw en industrieel erfgoed

Pas de volgende ochtend, bij het heropenen van de panelen, beseffen we dat we een attractie zijn voor passanten. Schepelingen zwaaien naar ons, wandelaars proberen een glimp van het interieur op te vangen. Het is ochtendspits op het water, dus kijken we vanaf het terras naar het openen en sluiten van ‘onze’ Hortusbrug. We hadden hier kunnen ontbijten, maar opteren voor een van de door onze tablet aanbevolen plekjes in de buurt.

Omdat we nog een dag citytrippen voor de boeg hebben én met de trein reizen, kunnen we onze bagage achterlaten in een zusterhotel – al is dat wel een eindje stappen en waren we graag wat langer in de Hortusbuurt gebleven.

Beeld: Sweets hotel / Lotte Holterman

Maar wanneer we na nog een laatste blik over onze schouders de deur voor de laatste keer achter ons dichttrekken, is dat kleine ongemak meteen vergeten. Wat een geslaagde herbestemming van industrieel erfgoed is dit toch. Mochten we er niet zelf nét gelogeerd hebben, dan zouden wij er ook proberen binnen te kijken. 

SWEETS hotel zit verspreid over 28 locaties op de Amstel in Amsterdam. Suites vanaf € 130 voor 2 personen, de Hortusbrug-suite vanaf € 210. Meer info vind je hier. 

 

Lees ook:

 

Openingsbeeld: Heleen Vandeput & Sweet Hotel / Lotte Holterman