In de wasserij van een voormalig sanatorium gaan wonen: vreemd idee. Maar niet als je weet dat het een creatie van Maxime Brunfaut was, een van Belgiës belangrijkste modernisten. Dan kan het alleen maar goed uitpakken, redeneerde Laura Coninx. En ze had gelijk.

Een grote naam uit het Belgisch modernisme

In de online advertentie stond geen foto, om potentiële kopers niet af te schrikken met apocalyptische beelden van een verontreinigde ruïne. Maar de naam van de architect was voor Laura reden genoeg om dit gebouw interessant te vinden. Maxime Brunfaut was immers haar jeugdidool. Op haar kot hingen schetsen van hem, en ook haar masterscriptie was aan hem gewijd. Deze grote naam uit het Belgisch modernisme (met grootse projecten als de luchthaven van Zaventem en de voltooiing van Horta’s Centraal Station op zijn palmares) is amper 24 jaar als hij in 1933 aan een titanenwerk begint: de bouw in pakbootstijl van het Sanatorium Joseph Lemaire in Tombeek (Overijse). In 1937 is dit architecturale meesterwerk voltooid. Het zal een vijftigtal jaar worden gebruikt, om daarna te worden verlaten, tot groot genoegen van urban explorers en plunderaars. Lange tijd wordt het door de politiek genegeerd, tot het wordt herontdekt als waardevol patrimonium. Sindsdien is het hoofdgebouw gerenoveerd tot woonzorgcentrum en werden de verschillende bijgebouwen verkocht aan particulieren. Laura en haar gezin wonen in de voormalige wasserij en stookplaats.

Verder lezen?
Wil je graag verder lezen en ongelimiteerd genieten van al onze artikels? Maak dan snel een account aan en stap binnen in de wereld van Feeling.
Maak een gratis profiel aan in nog geen minuut en krijg toegang tot alle Feeling artikels.

Vind je vast ook leuk:

Tekst: Jean-Michel Leclercq, beeld: Nome Furniture