Katrien Goetschalckx (38) leidt een druk bestaan als lerares in Borgerhout. Samen met haar vrouw Sara (39) en haar twee kinderen Stien (6) en Floris (5) zoekt ze af en toe de  rust op in een gezellig volkstuintje aan de rand van de stad.

Katrien: “Tuinieren zit bij mij wel een beetje in het bloed: vroeger al zag ik mijn grootvader bezig in de tuin en dat ging van generatie op generatie zo verder. Ik woon zelf in een rijhuis in Deurne: veel plaats om groenten te kweken of weelderige gewassen aan te leggen, heb ik daar niet. Ook het leven in dat deel van de stad zelf, is best hectisch: er is extreem veel verkeer en het krioelt er – ja, zelfs in tijden van lockdown en pandemie – vaak van het volk op straat. Heel leuk, maar ook vermoeiend voor je geest. Daarnaast werk ik ook nog eens als lerares op een middelbare school. Al die dingen samen maken mijn leven soms best druk. Even met mijn handen in de aarde zitten, onkruid wieden en fysieke arbeid leveren, bieden een mooi tegenwicht. Wat veel mensen hebben met yoga of mindfulness, heb ik met werken in de moestuin.”

‘Ik wil dat mijn kinderen wéten waar groenten vandaan komen en hoe koeien en kippen eruitzien’

“Ook voor mijn kinderen is zo’n volkstuintje fijn: ze kunnen zich helemaal uitleven in het zand en zich met schepjes en kleine graafmachines een weg door de natuur banen. Ik vind het voor hen belangrijk dat ze dit kunnen ervaren: dat ze met hun eigen ogen zien waar groenten vandaan komen – namelijk uit de grond en niet uit de rekken van de supermarkt – en dat ze net als wij vroeger nog weten hoe een koe of kip eruitziet. We staan er zelden bij stil, maar voor een generatie die opgroeit in de stad – waar het vooral huizen met kleine koertjes en beton zijn die de klok slaan – is die voeling met de natuur en onze menselijke roots soms niet meer zo vanzelfsprekend.”

Nonchalant ‘plezier-tuinieren’

“Dat wij vooral tuinieren voor de ervaring an sich en voor het plezier, kun je wel zien aan ons tuintje. (lacht) Er zijn veel verschillende soorten volkstuiniers: sommige mensen komen bijna elke dag en gaan voor de ordentelijke perfectie. Kijk maar naar de netjes uitgebalanceerde akker van mijn buurman. Wij gaan meer voor een beetje wildgroei. Op dit moment proberen we permacultuur: via takken, bladeren en compost sturen we voedingsstoffen de grond in. Qua teelt kiezen we vooral voor klassiekers: van tomaten en broccoli tot boerenkool, aardbeien en asperges.”

“Daarnaast experimenteren we ook elk jaar met een paar onbekende groenten: Nieuw-Zeelandse spinazie is een van de absolute revelaties tot nu toe. Naast mijn gezin, werkt ook mijn vriendin Ingrid (59) regelmatig mee in de tuin. Zij is herborist en weet dus veel over kruiden: niet alleen over de precieze manier waarop je ze moet verzorgen, maar ook over de werking ervan. Aan elk kruid hangen een paar natuurlijke, medicinale eigenschappen vast. Heel boeiende materie, en vooral: erg nuttig ook.”

Door: Hanne Vlogaert, foto: Manuel Mendoza

Meer tuinieren: