Jennifer Lopez en Ben Affleck, Marco Borsato met zijn Leontine: terug samenkomen met je ex lijkt wel een hype als de groten der aarde het je voordoen. Ook Jaco en Marion bewijzen dat een stap terug niet altijd een stap terug hoeft te zijn.

Jaco: “Als tiener was ik een player. Toen ik 18 jaar was, viel ik tijdens een schoolreis in slaap op de schoot van Marion. Ik werd wakker, zag haar blauwe ogen en was verliefd. Voor de eerste keer écht.”

Marion: “Ik moest niets weten van die vrouwenverslinder. (lacht) Ik heb hem moeite laten doen, en veel. Maar ik kon mijn gevoelens niet tegenhouden. In 1980 trouwden we. Alles erop en eraan: ringen, een trouwjurk, een bescheiden feestje. Jaco en ik waren klaar om de rest van ons leven met elkaar te delen.”

Jaco: “Maar wat wisten wij van het leven? Ik begon in de horeca te werken en klopte lange dagen, Marion werkte in een slagerij en moest er ’s ochtends vroeg uit. Ik zag haar steeds minder.”

Marion: “Ik was 22 jaar en had een man die alleen maar in de zetel lag als hij thuis was, zijn schoenen liet liggen waar hij ze uitdeed en niets deed in het huishouden. Ik wilde onze relatie redden, maar hij was alleen maar met zichzelf bezig. Toen hij dan nog zijn ontrouw opbiechtte, was de maat voor mij vol.”

Jaco: “Na 4 jaar was ik de vrouw van mijn leven kwijt, niet alleen door die stomme misstap op een zatte nacht, maar vooral omdat ik haar door mijn vingers had laten glippen. Ik heb het nog proberen goedmaken, maar het was te laat. Marion verhuisde naar haar moeder en zette de scheiding in. En ik? Ik kon alleen maar huilen.”

Marion: “Na enkele maanden vechten voor de rechtbank hebben we alles kunnen verdelen. Eindelijk had ik rust. Ik was tevreden, alleen op mijn nieuwe appartementje. Jaco was een afgesloten hoofdstuk, dacht ik.”

Jaco: “Tot ik anderhalf jaar na onze breuk een ongeluk kreeg. Auto perte totale, ik een zware hersenschudding. Mijn strenge vader durfde ik niet in te lichten en ik belde naar Marion. Of ik een week bij haar mocht platliggen…”

Marion: “Dat telefoontje was… bijzonder. Dat hij een ongeluk had gehad, deed me meer dan ik had durven te denken. Ik stemde dus toe. ‘Maar je slaapt wel op de bank’, zei ik streng. Van zodra hij terug in mijn leven was, voelde ik de klik weer. En vooral: ik merkte dat hij veranderd was.”

Jaco: “Ik was geen kind meer, maar een man die haar op de eerste plaats zette. Na die week bleven we contact houden. Marion begon ook in de horeca te werken. In tegenstelling tot de eerste keer leefden we niet naast elkaar, maar met elkaar. En toen Marion dan nog eens zwanger werd, was het helemaal vertrokken.”

Marion: “Ik heb nooit gedacht: ‘Wat als dit opnieuw fout loopt’. De issues waar ik over struikelde in onze eerste relatie, waren er gewoon niet meer. Ik heb hem terug leren vertrouwen als hij laat thuiskwam. Mijn omgeving heeft me nooit proberen te beïnvloeden. Enkel mijn oma had hem van onze eerste trouwfoto’s afgeknipt, zoals het hoort na een scheiding. (lacht) Maar iedereen zag hoe gelukkig we waren. We zijn een tweede keer getrouwd. Ik met een zwarte rok en wit bloesje, hij met een strikje. Een formaliteit, maar voor mij van groot belang.”

Van zodra hij terug in mijn leven was, voelde ik de klik weer

Jaco: “Marion telt de duur van ons tweede huwelijk, ik van ons eerste. Toen we 55 werden, hebben we een groot feest gegeven, voor ons 30 jaar (tweede) huwelijk. En op ons 60ste zijn we op huwelijksreis gegaan: 4 weken Australië, we kwamen dolverliefd terug. Ik ben zo blij dat Marion me die tweede kans heeft gegeven en dat ik die heb gegrepen. Nog elke dag.”

Lees ook:

FOTO: DUNCAN DE FEY.