The first cut is the deepest en dat klopt ook voor high school sweethearts Thomas en Evelyn. Maar vandaag staan ze dichter dan ooit. Dankzij Thomas, vertelt Evelyn.

 

Thomas: “Evelyn en ik waren 4 jaar een koppel, van ons 16 tot 20 jaar. Ik zag haar lopen op de speelplaats, met haar mooie blonde krullen, en ik was op slag verliefd.”

Evelyn: “Ik weet nog altijd zijn eerste woorden. Dat hij alleen maar verliefd kon worden op meisjes die van honden hielden. Als hondengek was ik om. Hij was niet mijn eerste lief, maar wel mijn eerste grote relatie. Mijn eerste alles, eigenlijk.”

Thomas: “We leerden elkaar kennen toen we nog kinderen waren en werden samen volwassen. Het leest een beetje als een coming-of-age roman.”

“Ook al wilde ik hem liefst uit mijn leven knippen, hij liet me dat niet toe”

Evelyn: “Thomas had een grote vriendengroep waarin ik meteen werd opgenomen. We deden alles samen. Maar hoe ouder we werden, hoe meer ruzie we kregen. Hij genoot van de vrijheid van het studentenleven, ik was heel bezorgd. Ik denk dat ik hem verstikte.”

Thomas: “Ik zat die eerste twee jaren aan de unief niet goed in mijn vel en dat uitte zich ook in onze relatie. Ik voelde dat het niet meer ging, dat we beter als vrienden waren dan als lief. Op een dag heb ik de stap gezet om uit elkaar te gaan, maar ik was er rotsvast van overtuigd dat we vrienden konden blijven.”

Evelyn: “Ik had niets zien aankomen. Ook al maakten we veel ruzie: voor mij hoorde dat bij onze relatie en konden we daar wel doorkomen. Ik ben zo boos geweest en wilde hem een tijd niet meer zien. Maar we hadden intussen dezelfde vriendengroep opgebouwd. Ik kon niet met hem ook al mijn vrienden verliezen. Dus bleven we elkaar zien, met lood in mijn schoenen. Zeker toen hij snel een nieuw lief had en ik dus met haar geconfronteerd werd op café. Die eerste keer… Ik heb meer op het toilet gezeten dan bij onze vrienden. Maar Thomas bleef normaal doen. Ook al wilde ik hem liefst uit mijn leven knippen, hij liet me dat niet toe.”

Thomas: “Een paar maanden later had Evelyn ook een nieuw lief en dan ging het beter. Wat overbleef, was wat er van het begin was: vriendschap. En met de jaren werd die alleen maar intenser. Ik kom goed overeen met Wim, haar man en zij met Katrien, mijn vrouw. We kregen kinderen en trokken nog meer naar elkaar toe. Samen aperitieven, een skireis met onze gezinnen, weekends samen doorbrengen: vandaag staan we dichter dan ooit.”

Evelyn: “Toen ik een passie voor permacultuur ontwikkelde en daar cursussen over begon te geven, waren Katrien en Thomas de eersten die zich inschreven. Ook voor de aanleg van hun nieuwe tuin mocht ik advies geven. Dat zij in mij geloven, heeft mijn zelfvertrouwen een boost gegeven. En toen mijn oudste zoon een nieuwe peter mocht kiezen, omdat zijn peter overleden was, koos hij Thomas. Dat vind ik prachtig. Voor mij is de cirkel rond: op die manier blijft mijn beste vriend Thomas in ons leven.”

 

Meer getuigenissen:

Door: Lisa Gabriëls. Foto’s: Rebecca Fertinel.