Van beter ademhalen tot goed alleen zijn: 12 survivalregels die je dit jaar écht uit de ratrace halen

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Een nieuw leven, liefst; één dat minder gejaagd is en meer gegrond. We legden onze wens voor aan must-follow monnik Haemin Sunim, wiens wijze raad je uit de ratrace haalt, en dichter bij je rustige zelf.

Met meer dan een miljoen volgers op Twitter en Facebook en meer dan tweehonderdduizend fans op Instagram, moet Haemin Sunim zowat de populairste en wereldwijd meest beminde monnik ooit zijn. Zijn boeken, waarin hij persoonlijke inzichten deelt over allerlei belangrijke levenskwesties – van vriendschap over liefde tot zelfzorg en werk – vliegen als zoete broodjes over de toonbank. Zijn meest bekende bestseller Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt werd intussen uitgebracht in meer dan dertig landen en talen. Het geheim van de moderne boeddhistische leermeester – wiens populariteit hem al de bijnaam ‘megamonnik’ opleverde?

De sublieme eenvoud en het ogenschijnlijke gemak waarmee hij de ingewikkelde spirituele leer van het zenboeddhisme vertaalt naar hapklare adviezen die ons helpen om onze weg te vinden doorheen het moderne leven. Geen zweverige prietpraat, maar concrete tools en kleine ankerpunten die je dagelijks helpen zoeken naar een leven vol zin en balans. Wij vroegen de man in hoogsteigen persoon welke adviezen alvast ter harte te nemen in 2026.

1. Durf uit de ratrace stappen

Haemin Sunim: “We leven vandaag in een lawaaierige wereld die ons niet alleen chronisch overprikkelt, maar die ons ook voortdurend uit ons eigen centrum probeert weg te trekken. Sociale media en muziekvideo’s doen ons geloven dat we ons alleen goed en gelukkig kunnen voelen als onze billen strak en onze wangen fris en jeugdig zijn. Het kapitalisme fluistert ons in dat we alleen iets waard zijn wanneer we een uitzonderlijk talent tot een glansrijke carrière hebben weten om te buigen. En een permanente stroom aan notificaties op WhatsApp en TikTok maant ons aan om haast permanent ter beschikking van anderen te staan. De mallemolen aan extern opgelegde verwachtingen is vaak zo dwingend, dat we er automatisch in meegesleurd worden.

Het resultaat? Een hele generatie mensen die zich tegen hun veertigste uitzonderlijk goed bekwaamd hebben in een leven dat hen eigenlijk zelf niet aanspreekt, laat staan voldoening geeft – met een pandemie aan innerlijke leegte, depressie en burn-out tot gevolg. Echt geluk en innerlijke rust liggen dus niet in de ratrace naar carrière en succes,maar net in tijd nemen. Tijd om stil te staan en te midden van het lawaai te zoeken naar je eigen stem: om te ontdekken wat het precies is dat jij wilt van het leven, welke waarden jij belangrijk vindt en hoe je die liefst zou nastreven. Enkel wie die pauzes durft nemen, kan bewust keuzes maken – keuzes die niet gestuurd worden door oude wonden, of door verwachtingen van ouders en familie, maar door een eigen vrije wil. Enkel zo kun je uitkomen bij een betekenisvol leven dat zin, rust en voldoening geeft.”

2. Heb de moed om weerbarstig te zijn

Sunim: “Tegen de stroom in durven zoeken naar je eigen waarden en doelen, is natuurlijk niet makkelijk. Omdat mensen nu eenmaal kuddedieren zijn – voor hun overleven afhankelijk van de acceptatie, liefde en hulp van de groep waartoe we behoren –,beschikt elk van ons over een soort aangeboren reflex om zich te schikken naar wat verwacht wordt. Als kind wil dat zeggen: je leven zo leiden zodat je zeker de liefde en goedkeuring van je ouders niet misloopt. In ons latere leven extrapoleren we: ook bij leeftijdsgenoten vinden we liefst aansluiting. Nog ruimer willen we passen in het maatschappelijke plaatje waarin we groot worden, wil ons ego niets liever dan bijzonder zijn en uitblinken in een ‘glamoureus’ vakgebied met aanzien.

En hoewel verbinding met anderen natuurlijk belangrijk blijft, hoort bij volwassen worden ook het besef dat niemand ons leven voor ons kan leiden: dat we zelf moeten beslissen hoe we dat precies willen vormgeven. En dat we voor het al dan niet maken van die keuzes ook zelf de verantwoordelijkheid dragen. Mijn belangrijkste advies hier luidt dan ook: heb de moed om niet begrepen of niet gewaardeerd te worden. Om een weg te volgen die veel lastiger is dan het door je omgeving geëffende pad. Als die tol voor de ultieme vrijheid en een zinvol leven je te groot of te zwaar is, valt dat ook perfect te begrijpen. Maar weet dat de beslissing om te conformeren en toe te geven aan comfort, dan ook alleen jouw verantwoordelijkheid is.”

3. Wees mindful: kijk vanop een afstand

Sunim: “De allerbelangrijkste skill die je als mens kunt ontwikkelen, is de vaardigheid om mindful te zijn. Daarmee bedoel ik: de vaardigheid om het verschil te zien tussen de maalstroom aan emoties, gedachten én handelingen die een bepaalde persoon of situatie automatisch bij ons uitlokken, en ons eigen échte bewuste zelf. Een voorbeeld: reageer je vaak gepikeerd op een gen Z-collega die zijn werk perfect binnen de geijkte uren houdt en taken die daarover gaan probleemloos naar de anderen doorschuift, dan kun je in plaats van nijdig reageren of een korte e-mail sturen, ook onderzoeken waarom de situatie dat effect heeft op jou.

Misschien is het wel omdat er in totaal te veel hooi op de vork van jouw team gelegd wordt, of omdat je zelf ook wel over de vaardigheid zou willen beschikken om af en toe ‘neen’ te zeggen. Tussen je bewuste, handelende zelf en de emoties en gedachten die je gedrag vaak sturen, ligt een vacuüm. In dat vacuüm kunnen gaan staan, ontleden waar je triggers liggen en je acties vandaan komen, is de kunst. Alleen zo zul je automatische en reactieve patronen kunnen doorbreken, om ze te vervangen door meer helpend gedrag.”

4. Zoek geen zondebok voor je eigen angst

Haemin Sunim: “Meer mensen die de skill van een mindful leven onder de knie hebben, zou ons ook op geopolitiek en sociaal-maatschappelijk niveau ver vooruit helpen. De toenemende mate van vijandigheid, oorlog en verdeling die we vandaag in de westerse wereld – maar zeker ook elders – zien opduiken, is eigenlijk het gevolg van een mindset en een bewustzijn die in snelheid en diepgang niet meegeëvolueerd zijn met de complexiteit en structuur van de samenleving zelf. We zitten vandaag met een wereld in verandering: globalisme gooit landsgrenzen open, meritocratie en vooruitgangsdenken maken dat niet alleen zij die geboren werden in de ‘juiste klasse’ of in de ‘juiste regio’, een beter leven voor zichzelf kunnen uitbouwen, maar dat iédereen in principe die kans zou hebben.”

“Dat zorgt voor een wereld vol flexibiliteit en onzekerheid. En dat maakt mensen bang: bang om het welvarende leven zoals ze dat tot dus toe gekend hebben te verliezen – of verder doorgetrokken nog: bang voor hun eigen leven zelfs. En dus voelen ze de nood om zich te verdedigen. Een van de meest efficiënte manieren – volgens ons rurale brein – is om terug te keren naar de kuddegeest: om ons op basis van uiterlijke kenmerken, geboorteplaats of andere cultureel-nationalistische overeenkomsten bij een groep te scharen en ons zo met vereende krachten tegen de rest van de wereld te verzetten. Van groepen die volgens dat principe minder ‘bij ons horen’ maken we vijanden: een zondebok waarop we al onze angsten projecteren en die we meestal ook de schuld van al onze problemen geven – het is de schuld van migranten en vluchtelingen, bijvoorbeeld, dat onze financiële status quo bedreigd wordt, of dat onze plek op de arbeidsmarkt onzeker is.”

“Waar we ons niet van bewust zijn, is dat deze vorm van ‘othering’ ons niet gelukkig zal maken, en bovendien slechts tijdelijk van een vals gevoel van veiligheid voorziet. Vergelijk het met een dier dat al in de koplampen van een naderende auto kijkt en wel nog kan rennen voor zijn leven: othering stelt ons misschien in staat te óverleven, maar niet om echt te leven. Want daarvoor hebben we geen vijandigheid en verdeeldheid nodig, maar wel verbinding, solidariteit en een samenleving in harmonie. Bovendien verleg je met dit verdedigingsmechanisme alleen maar het probleem: eenmaal we een bepaalde groep volledig hebben uitgeroeid, zullen we wel weer een nieuwe subgroep vinden om onze angsten op te projecteren. Het probleem zit in onze mindset, niet in de realiteit.”

5. Zwemmen of verdrinken: duik diep in je emoties

Sunim: “Een reden die veel mensen ervan weerhoudt een break van de ratrace te nemen, is hun angst. Niet van de leegte, maar van wat daar mogelijk achter verborgen ligt. Niet zelden is dat immers een opgekropt pakketje van lastige emoties als pijn, woede, of verdriet – veroorzaakt door oude wonden of gebeurtenissen uit het verleden die we hebben weggedrukt. Een vaardigheid die ons van jongs af aan goed wordt aangeleerd; hoe vaak zeggen we niet tegen een kind dat het zijn tranen moet verbijten en beter gewoon wat ‘flink zou zijn’. En ook volwassenen zien we vaak liever sterk en gedisciplineerd dan zacht of kwetsbaar. Bovendien biedt onze van fast gratification-overlopende wereld heel wat alternatieven om ons af te leiden: liever dan voelen, doomscrollen we ons tot in de late uurtjes een weg door Instagram, bingewatchen we nostalgische series of begraven we onszelf in werk.”

“Toch is deze cirkel doorbreken en wél door de zure appel bijten essentieel voor de weg naar innerlijke rust. Wie erin slaagt los dóór zijn emoties te gaan, de rauwe intensiteit ervan te voelen en daar vervolgens ook liefdevol bij aanwezig kan zijn, zal de grip van het verleden op zijn leven nu pas gradueel voelen lossen. Natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, voor wie jarenlang geleerd heeft emoties te ontwijken. Vind je het – zoals veel mensen trouwens – moeilijk om pijn en verdriet toe te laten, probeer die dan te bekijken als een golf van energie die opzet, maar die daarna ook even makkelijk weer weg zal ebben.”

“En gebruik je lichaam. Zorg er eerst voor dat dat zich veilig voelt: bedek je met een warm deken of zet thee, plaats beide voeten stevig op de grond en leg je hand op je hart. Probeer vervolgens te voelen waar in je lichaam er zich precies pijn of verdriet aandient en ga daarheen ademen. Zeg ondertussen: ‘je mag er zijn’ en probeer drie ademhalingen lang bij dat gevoel te blijven. Voor veel mensen is dat in eerste instantie al genoeg. Emoties leren verdragen is een spier die je traint: het vraagt oefening en herhaling, je hoeft niet in een-twee-drie meester te zijn.”

6. Vertrouw op de intelligentie van je lichaam

Haemin Sunim: “Emoties uit het verleden verwerken, doen we niet met ons hoofd alleen, integendeel: ons lichaam is op dat vlak veel intelligenter. Niet alleen worden trauma’s en moeilijke emoties letterlijk opgeslagen in ons lichaam: ze zetten zich vast in onze spieren en leggen een link met andere fysiologische processen – zoals een vernauwde ademhaling, een versnelde hartslag of een lamgelegde spijsvertering. Niet alleen dingen waar je mee aan de slag zult moeten, wil je door het trauma heen raken. Stuk voor stuk signalen die ons erop kunnen wijzen dat er mentaal iets schort. Alleen: door onze decennialange focus op ratio en verstand zijn veel mensen het verleerd naar deze noodkreten te luisteren. Het contact met je lichaam herstellen, is dan ook essentieel voor een leven in balans.”

“Ook bij de verwerking van emoties speelt ons lichaam een essentiële rol. De energie die vrijkomt bij emoties als pijn, verdriet en woede, is vaak zo heftig en intens dat die maar moeilijk in woorden te vatten is. Ons lichaam weet er meestal wel weg mee en kan de energie kanaliseren in een soort van beweging – of dat nu dans is, een routine in de boksring of in tai chi, maakt weinig uit. De vorm vinden die jou past, is waar het op aankomt: zo raken we gradueel van onze spanning af. Vergelijk het met een dier dat net moest rennen voor z’n leven om uit de handen van een roofdier te blijven: die schudden daarna de stress en agitatie ook letterlijk van zich af.”

7. Yoga, hiken, meditatie: schrijf je eigen handleiding

Sunim: “Wat precies de beste methode is om pijn te verwerken of om dichter bij jezelf te komen, is voor iedereen anders. Leven in harmonie begint bij het uitdokteren van je eigen handleiding: voor mij persoonlijk bleek een trektocht in de bergen een heilzame optie. Voor anderen is het misschien yoga, meditatie of een paar uur praten met een goede vriend op café. Ook belangrijk: zorg goed voor jezelf. Het is algemene kennis, maar toch slaan veel mensen het over: eet gezond, en denk na over welk effect welke voeding heeft op jouw systeem, beperk je schermtijd, ga af en toe de natuur in en bouw een gezond slaappatroon op. Als de basis niet goed zit, heeft het weinig zin om verder te bouwen.”

8. Vertrouw op de kracht van tijd

Sunim: “Vermoedelijk geen populair advies in een samenleving waarin zo goed als alles met een houdbaarheidsdatum komt, maar vertrouw op de kracht van tijd. Soms is de pijn of het verdriet dat je ergens hebt opgelopen te groot of te rauw om bewust bij stil te staan – denk bijvoorbeeld aan het overlijden van een zoon of dochter of een trauma uit je jeugd. In zo’n geval is tijd vaak de enige remedie: die zal ervoor zorgen dan de randen van wat gebeurde wat minder scherp worden. Aan de gebeurtenissen op zich verandert niks, maar aan de emoties die het oproept wel: die worden minder groot en minder intens. Dat maakt ze toelaten en doorleven makkelijker na verloop van tijd.”

9. Eén, twee, zen: gebruik je ademhaling

Haemin Sunim: “Blijft bewust stilstaan of contact maken met jezelf moeilijk, dan beschik je gelukkig over één heel krachtige en inherent aangeboren tool om die verbinding te herstellen: je eigen ademhaling. Die vormt immers de brug tussen je lichaam en geest. Een goeie oefening, is de drie-vijf-zes-ademhaling: vertraag en leg je hand op je buik. Adem drie tellen in en vier of vijf tellen uit en herhaal dat zes tot tien keer: dat activeert je nervus vagus (de langste hersenzenuw die van de hersenstam door het lichaam loopt tot in de buikholte, red.) en vervolgens je parasympatische zenuwstelsel – het deel dat instaat voor rust, herstel en ontspanning. Wie daarin kan zakken, breekt door zijn verdedigingsmechanisme heen en herstelt vanzelf het contact.”

10. Kleine rituelen: zet koffie, maak een wandeling

Sunim: “In onze kapitalistische prestatiemaatschappij laten we geluk vaak afhangen van grote dingen: een project dat we binnenhalen, de perfecte beach body. Op die manier loop je niet alleen het risico op veel teleurstelling, lukt het wel, dan ligt het volgende doel vaak al op de loer nog voor je goed en wel genoten hebt van het nemen van de vorige horde. Echt geluk zit volgens mij in de kleine dingen van het leven: in een stuk warm brood dat je afscheurt en in je mond kunt steken, het zonlicht dat flikkert in een door de wind gedragen gordijn voor het raam, de glimlach van een vreemde op straat.

Dat kleine geluk weer bewust oppikken vraagt vaak wat oefening voor onze voorgeprogrammeerde geest. Wat kan helpen is dat soort kleine rituelen in je dag inplannen: zet bewust een lekkere kop thee voor jezelf en geniet van de warmte, begin de dag met het lezen van een pagina in je favoriete boek, maak elke dag een wandeling van een kwartier. Puur aanwezig zijn in het hier en nú en genieten van het privilege dat eenvoud heet, is wat gelukkig maakt.”

11. Train je brein

Sunim: “De grootste bron van lijden zit niet in tegenslagen zelf, maar wel in hoe onze geest zich daartoe verhoudt. Pijn en verdriet komen voort uit twee dingen: of we streven naar iets dat we heel graag willen hebben, maar dat voorlopig onbereikbaar blijft. Of er overkomt ons iets, waar onze geest zich heel erg tegen verzet – zoals het einde van een relatie of het verlies van een job. Niet die dingen an sich berokkenen ons pijn, maar wel ons eigen verzet of ons verlangen. De oplossing is even eenvoudig als hardleers: wie stopt met dingen te willen veranderen die niet in zijn controle liggen, maar de dingen accepteert zoals ze zijn, zal rust en vrede vinden.”

“Een les die ik daarbij pas vrij recent geleerd heb, en waar mijn volgende boek over gaat, is dat de meeste dingen waar mensen zo hevig naar denken te verlangen, zaken zijn die ze eigenlijk al hebben. Denk terug aan die opgebroken relatie. De reden dat je verdrietig bent, is omdat je denkt de liefde verloren te hebben. Maar dat klopt niet: het is niet omdat het object van je liefde weg is, dat je capaciteit om lief te hebben ook verdwenen is. Want die is inherent aan mens-zijn, en zit dus inherent ingebakken in jou. Hoe je dat kunt verifiëren: als je denkt aan je geliefde, zorgt dat waarschijnlijk nog steeds voor hetzelfde warme gevoel. Als je kijkt naar het lachende gezicht van een pasgeboren baby ook: dat is de opperste vorm van liefde, nog zonder ruis, en zonder cognitieve belemmering.”

12. Stop met vechten tegen eenzaamheid, samenzijn begint bij jezelf

Haemin Sunim: “In onze hyperindividualistische en op perfectie gerichte wereld voelen veel mensen zich alleen. Die eenzaamheid is niet alleen het resultaat van effectieve isolatie, maar vooral ook van ons eigen gevoel. Door de druk van torenhoge schoonheidsidealen en onze succescultuur, voelen heel wat mensen zich niet meer waardig: denken eerst knapper, interessanter of beter te moeten zijn, vooraleer ze vriendschap verdienen.

Maar niks is natuurlijk minder waar – integendeel: net wanneer je erin slaagt die zelfveroordeling te laten vallen en vrede te sluiten met je eigen kwetsbaarheid, kom je thuis bij jezelf en ontdek je dat je eigenlijk nooit écht alleen kunt zijn. Die zelfaanvaarding zorgt dan weer voor een open hart: je kunt makkelijker rustig en open aanwezig zijn bij anderen, waardoor relaties ontstaan die écht zijn; geen verbindingen uit angst voor leegte, maar uit gedeelde menselijkheid.”

Meer lezen:

Gezond

Gezond

Van minder scrollen tot mediteren: zo lukt goede voornemens volhouden dit jaar wél

Gezond

Gezond

Loop je gelukkig: de positieve effecten van lopen op je fysieke en mentale gezondheid

Beauty

Beauty

Van vitamine C tot ‘cool cleansing’: 7 goede voornemens voor een stralende huid