Iedereen moest in zijn kot blijven, maar de liefde kun je niet tegenhouden. Dorian & Cathérine waren eerst buren. Tijdens een coronawandeling sloeg de vonk over. Dit is hun verhaal.

Dorian: “Ik woon met mijn twee kinderen op de gerestaureerde vierkantshoeve van mijn vader. Cathérine (49, red.) woont enkele huizen verder samen met haar zoon. Zelf ben ik fotograaf en omdat Cathérine visagiste is, vertoeven we af en toe in dezelfde kringen. Eigenlijk kennen we elkaar al vijftien jaar als kennissen.”

Cathérine: “Tijdens de lockdown zag ik hem plots elke avond voorbijkomen met zijn dochters als ze gingen wandelen. Dan begroetten we elkaar altijd enthousiast. We kwamen wel nooit bij elkaar over de vloer, dat gebeurde pas toen zijn vader mijn kettingzaag wou lenen. Ik stapte naar hun hoeve en raakte voor het eerst écht aan de praat met Dorian (40, red.). Het werd meteen duidelijk dat hij het grondig beu was om hele dagen opgesloten te zitten. Hij miste het contact met andere mensen.”

Dorian: “Toen ik haar kettingzaag enkele dagen later terugbracht, raakten we opnieuw niet uitgepraat. Tot mijn verbazing stelde ze voor om ook eens mee te gaan wandelen. Wat zij natuurlijk niet wist, was dat ik vijftien jaar geleden al een oogje op haar had. Ik heb dat nooit laten merken, want ze was toen samen met een vriend van mij. Maar nu was ze wél single, dus waagde ik mijn kans.”

Cathérine: “Ik dacht dat we gewoon naar de vallende sterren gingen kijken, maar hij daagde op met een flesje wijn en fleecedekentjes. Ik wist niet goed wat de bedoeling was. Het idee dat hij voor mij zou vallen, kwam niet bij me op. Dorian is een hele mooie man en ik had nooit gedacht dat ik op dat vlak een kans maakte.”

Dorian: “Die avond in het bos dronken we iets te veel. Het was meteen heel vertrouwd: precies twee oude vrienden die elkaar al veel te lang niet meer hadden gesproken. Eigenlijk was het superromantisch, maar er is niets gebeurd.”

Cathérine: “Ik lag nadien wel te woelen in bed. Ik begon te piekeren en vroeg me af of hij écht in mij geïnteresseerd was. Dat werd duidelijk toen we twee dagen later opnieuw gingen wandelen. We zagen allebei op hetzelfde moment een reusachtige, vallende ster. Hij
keek in mijn ogen en kuste me. Ook al bleef ik aanvankelijk wat achterdochtig, zijn gevoelens bleken heel oprecht. Het duurde dus niet lang voordat ik zelf ook als een blok voor hem viel.”

Dorian: “Mocht er geen totale lockdown geweest zijn, was dit misschien nooit gebeurd.”

Cathérine: “Doordat de buitenwereld wegviel, kwamen we voor elkaar plots heel duidelijk in beeld. Maar toch voelt het allemaal heel logisch en natuurlijk aan.”

Dorian: “Als straks het gewone leven weer begint, zullen we elkaar niet eens moeten voorstellen aan onze vrienden, want die kennen ons allebei al. Niemand is echt verbaasd, het klopt gewoon.”

Cathérine: “Het is voor mij ook heel aangenaam dat we buren zijn, want daardoor hoeven we absoluut niet van vandaag op morgen te gaan samenwonen. Zijn kinderen zijn nog jong en ik wil niks overhaasten. Door de co-ouderschapsregelingen met onze ex partners zien we elkaar nu een week wel en een week niet. Ideaal.”

Dorian: “Zelf zou ik het liefst met al onze kinderen gaan samenwonen op de hoeve. Maar dat kan later nog.”

Door Evelien Rutten. Foto’s: Rebecca Fertinel

Meer over liefde en relaties: