Wendy (44) kwam er pas na de dood van haar vader achter dat zij niet zijn echte dochter was. Een shock, maar uiteindelijk ook een verrijking.

“Ik moet je iets belangrijks vertellen’, zei mijn moeder die avond. Ze klonk zo serieus dat mijn maag zich samenkneep. Ze zou toch niet ook ziek zijn? Mijn vader was kort daarvoor overleden na een slepende ziekte. Zijn laatste weken waren onmenselijk geweest; als ik eraan terugdacht, sprongen de tranen weer in mijn ogen. Ik miste hem verschrikkelijk. Zou ik mijn moeder nu ook verliezen? Ze zag meteen welke impact haar woorden hadden en corrigeerde zichzelf snel. ‘Nee, nee, met mij is er niks aan de hand. Het gaat over een man.’ Opnieuw moest ik slikken. Mijn vader was amper twee maanden dood. Had ze nu al een ander ontmoet?

Op de foto met ‘buurman Paul’

Ze vertelde dat de man die ik mijn leven lang als vader had gezien, Willem, niet mijn biologische vader was. Ze kende hem zelfs nog niet toen ze zwanger raakte. Ik was een ongelukje geweest, pas ontdekt toen ze al vier maanden ver was. Het was toen allang uit met de man die mij had verwekt. Abortus had ze nooit overwogen, maar een toekomst met hem ook niet. Het was een vluchtig contact, ze was nooit verliefd geweest. Hij wel op haar, en toen hij hoorde dat ze zwanger was, vroeg hij mijn moeder ten huwelijk, maar zij koos ervoor om mij alleen op te voeden.

Lees verder op de volgende pagina

1 2 3 4 5
bekijk op één pagina

Wil je nog meer getuigenissen lezen? Lees dan hier alles over Gwen die haar ex op heterdaad betrapte en ontdek het verhaal van Filip die blij is omdat hij (bijna) niets lust.

Lees ook:

Is dit de meest racistische commercial ooit?

Een kijk in de woning van de Obama’s na het witte huis