Deze tijd van het jaar vult de lucht zich eens te meer met keuzestress. Want wie verder gaat studeren, moet het nu zowat gaan weten. Lotte Van Leuffel (39) koos voor een carrière als juriste, maar ontdekte pas later waar haar echte passie lag.

De foute studiekeuze

Als klein meisje wilde ik dierenarts worden, maar op school had ik het lastig met fysica en wiskunde. Ik studeerde Latijn-Wetenschappen en was vooral goed in talen en biologie. Op school gaven ze mij de boodschap dat een wetenschappelijke universitaire studie te zwaar voor mij zou zijn, en op mijn achttiende had ik nog niet het zelfvertrouwen om daar tegenin te gaan. Mijn keuze voor een rechtenstudie werd vooral ingegeven door het idee dat je daar later nog alle kanten mee uit kon. Ik had ook een paar vrienden die rechten gingen studeren, dus sloot ik mij bij hen aan. De studie was boeiend, maar echte passie voor de juridische wereld heb ik nooit gevoeld.

Mijn hart bleef bij de medische sector liggen. In tegenstelling tot de meeste mensen heb ik altijd graag in ziekenhuizen vertoefd. Ik vond het fascinerende biotopen en hoopte er via een achterpoortje binnen te geraken door een extra master Management van de gezondheidszorg en Medisch recht te gaan volgen. Maar via een onderzoeksproject van de KU Leuven kwam ik uiteindelijk in een hr-bedrijf terecht, waar ik bijna 10 jaar als legal consultant heb gewerkt. Het was een toffe job in een leuk bedrijf met hele fijne collega’s. Ik heb er altijd graag gewerkt, maar na de geboorte van mijn twee kinderen voelde ik dat ik iets miste in mijn professionele leven. Ik wilde meer met en voor mensen kunnen werken.”

Opnieuw naar school

“Negen maanden na de geboorte van mijn dochter heb ik de knoop doorgehakt. Na lange gesprekken met mijn man besliste ik om halftijds te gaan werken en te starten met een vier jaar durende opleiding voeding- en dieetleer aan de AP Hogeschool. Tijdens mijn stage in het ziekenhuis voelde ik meteen dat ik de job van mijn leven gevonden had. Begin 2017 kon ik aan de slag als klinisch diëtiste, en ondertussen kwam daar ook een privépraktijk bij.

‘Ik zal mijn kinderen aanraden om op zoek te gaan naar een job waar hun hart ligt, en niet het geld of de tewerkstelling’

Mijn carrièrewending bevestigde wat ik altijd al geweten heb, en dat heeft me zoveel meer rust en energie gegeven. Uiteraard heb ik financieel moeten inboeten. Ik heb minder verlof dan vroeger, en mijn uren zijn niet meer zo flexibel, maar dat wordt allemaal goedgemaakt door de appreciatie die ik nu krijg van mijn patiënten. Ik weet dat mijn hart in deze job ligt, dat ik kan luisteren en geruststellen en dat ik mensen kan helpen met mijn advies.”

Gelukkiger dan vroeger

“In mijn vorige job had ik nooit het gevoel dat ik alles volledig beheerste, zoals ik dat nu wel doe. Ik ben mijn familie en mijn gezin ongelooflijk dankbaar, want zonder hun steun was het mij nooit gelukt om mijn job te combineren met een studie en de zorg voor de kinderen. Ik denk er vaak over na wat ik hen later ga vertellen wanneer zij voor hun studiekeuze staan. Ik weet nu al dat ik hen zal aanraden om op zoek te gaan naar een job waar hun hart ligt, en zich niet te laten leiden door geld of tewerkstelling. Het allerbelangrijkste is dat je iets doet waar je je goed bij voelt.

Zonder afbreuk te doen aan mijn vorige job, kan ik nu zeggen dat ik veel gelukkiger ben dan vroeger. Ik ben trots op wat ik doe en ik kom elke avond thuis met leuke verhalen over mijn werk. Ik hoop dat mijn kinderen later in hun carrière dezelfde passie zullen vinden.”

Door: Ans Vroom. Foto’s: Liesbet Peremans.

Meer lezen over werk, geluk en carrière: