In de moeilijkste periodes van je leven is het een grote troost als je verdriet en pijn kunt delen. Maar wat als de wereld niet mag weten dat je kapotgaat vanbinnen? Het overkwam Suzanne, zij had een relatie met een getrouwde man toen hij overleed.

Suzanne (45): “Na mijn studies Economie ben ik meteen in de bedrijfswereld gestapt. Mijn carrière ging snel vooruit, in de transportsector waar ik werkte, kreeg ik algauw de leiding over meer dan honderd mensen. Op mijn zesentwintigste had ik een topfunctie, ik onderhield internationale contacten, reisde veel, verdiende goed, kortom: ik had niets te klagen op werkvlak. Ik ontmoette mijn minnaar, ik zal hem Stef noemen, op een bijeenkomst in Berlijn. Ik heb de hele middag enorm met hem gelachen, hij was echt grappig. Na de vergadering gingen we met z’n allen iets eten, en vanaf toen was het raak. Hij was tweeëntwintig jaar ouder dan ik, maar hij zag er goed uit en was zo energiek dat ik hem hooguit tien jaar ouder had geschat. Ik viel als een blok voor hem. Met mannen van mijn leeftijd had ik niet zo veel, ik was meestal een stuk verder vooruit dan zij, en van hun kant voelden ze zich geïntimideerd door mij. Stef was een verademing. Hij was oprecht geïnteresseerd in wat ik te vertellen had. Dat hij al jaren een vrouw en twee dochters had, nam ik erbij. Dat hij me de eerste dag al onomwonden zei dat hij zijn gezin nooit zou verlaten, vond ik ook geen probleem. Ik was bezig met mijn loopbaan en had weinig behoefte aan een vaste relatie, simpelweg omdat ik er bijna geen tijd voor had. Ik was zevenentwintig en had geen zin om me te binden.

Jarenlang is het goed gegaan. Hij kwam twee keer per week naar mijn huis, soms een keer, soms een week helemaal niet. Maar dan belden we elkaar, of spraken we af op café voor een uur. Ik was gelukkig, hij was gelukkig. Zijn vrouw wist op den duur wat er aan de hand was, maar ze wist dat ik geen bedreiging voor haar huwelijk vormde. Ergens was het ook een opluchting voor haar, begreep ik van Stef. Omdat ze wist dat hij gelukkig was en niet bij haar zou weggaan. Ikzelf heb nooit meer gewild, ik hoefde geen kinderen, mijn leven was prima, met een fantastische job, een schitterend huis, een geweldige band met mijn moeder, enkele goeie vrienden, en Stef.

Lees verder op de volgende pagina

1 2
bekijk op één pagina

Lees nog meer sterke verhalen:

Tekst: Joanie De Rijke