2020, het einde van een veelbewogen decennium. En voor Aline (28) het magische begin van een fonkelnieuw bestaan.

Zo vrij als een vogel

“Na 28 jaar België begin ik in 2020 een nieuw leven in Göteborg in Zweden. Had mij dat een jaar geleden verteld en ik zou je nooit geloofd hebben. Maar het is een feit; ik laat mijn leven in Antwerpen achter om een nieuw avontuur aan te gaan in een ander land. De reden? Een baan die me op het lijf geschreven is. Eigenlijk was ik heel tevreden met mijn pr-job in Antwerpen, er waren mogelijkheden om door te groeien, ik was er nog lang niet op uitgekeken. Maar toen ik vorige zomer op Facebook een jobadvertentie zag van fashionlabel Monki, een merk waar ik al jaren fan van ben, besloot ik te solliciteren. Het label zocht een nieuw hoofd van de pr-afdeling, het was helemaal mijn ding. Ik had het er zelfs voor over om naar Göteborg te verhuizen, waar het hoofdkantoor van Monki gevestigd is. En kijk, ik werd aangenomen. Startdatum van mijn nieuwe baan: 7 januari. Het voelt helemaal goed, al besef ik dat het niet altijd rozengeur en maneschijn zal zijn. Nu, ik vertrek niet naar de andere kant van de wereld, het is anderhalf uur vliegen. Gevoelsmatig is dat toch anders dan wanneer je bijvoorbeeld naar Australië verhuist, zoals mijn zus. Ik houd ook altijd in mijn hoofd dat ik terug kan, mocht het echt tegenvallen.”

Aline: “Natuurlijk ben ik bang om te mislukken, maar mijn buikgevoel zit goed. En dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.”

“De verandering komt trouwens op een geschikt moment in mijn leven; ik ben single, heb geen kinderen, geen huis gekocht, wat dat betreft ben ik zo vrij als een vogel. Nu ga ik cohousen in een authentieke Zweedse villa met mensen van mijn leeftijd, heel spannend. Met een gemeenschappelijke ruimte, keuken, badkamer en grote tuin. Dat is goedkoper dan alleen wonen en ik heb meteen een eerste vangnet via mijn twee medebewoners. Al zal het ook wennen worden, want ik kom van een ruim appartement in Antwerpen, aan privacy zal ik moeten inboeten. Göteborg is een heel groene stad, en als je twintig minuten fietst, zit je midden in de natuur. Ik kijk ernaar uit om mijn nieuwe omgeving te gaan verkennen, Zweden is veel minder verstedelijkt dan België. Het zal wel wennen worden aan de lange winters, maar dat houdt ook in dat de Zweden heel goed zijn in het gezellig maken binnenshuis. Ook daarom ben ik blij dat ik straks niet alleen in een appartementje zit, zo’n hele winter lang.”

FOMO

“Toegegeven, ik zal België zeker missen. In Antwerpen heb ik een grote vriendenkring en als ik wil, is er altijd wel iemand die ’s avonds meegaat om iets te gaan eten of drinken. Ook mijn ouders zal ik missen. Ik ben best bang om me straks in Zweden alleen te voelen en ook, om het in jongerentaal te zeggen, voor FOMO (fear of missing out), om van alles te moeten missen in België. Daarnaast ben ik evengoed bang om te mislukken of dat ik straks keihard heimwee zal krijgen. Maar mijn buikgevoel zit goed. Ik zal nieuwe mensen leren kennen, nieuwe vrienden maken en een nieuwe cultuur beleven. Bovendien kan ik via alle huidige communicatiemiddelen heel gemakkelijk met iedereen in contact blijven. Mijn zus in Australië hoor ik soms drie keer per week. Het zal wel lukken en zo niet, dan heb ik het in elk geval geprobeerd. Want ik zou geheid spijt krijgen als ik deze vacature aan mij had laten voorbijgaan.”

Meer getuigenissen van lezeressen:

Tekst: Joanie De Rijke, foto: Liesbet Peremans.