Schrijfster Lize Spit kocht vorig jaar met haar vriend Rob een studio in de Oostendse Europatoren. De stad biedt een zee (aan inspiratie) en rust.

Wie is LIZE SPIT (34)

  • Schrijfster en columniste.
  • Bekend van de bestseller Het smelt (2016) en opvolger Ik ben er niet (2020).
  • Gevestigd in Brussel en sinds kort ook Oostende.

Studio in de lucht

“Op het eerste gezicht is de Europatoren een lelijk ding, maar ik vind het toch een bijzondere plek. Op een keer hadden mijn vriend Rob (Van Essen, ook auteur, red.) en ik er een week een appartement gehuurd. Tijdens ons verblijf deed ik een oproep aan de bewoners of we eens bij hen binnen mochten kijken. Ik wilde de stad Oostende en het strand vanaf verschillende hoogtes zien en was geïnteresseerd in de structuur en staat van het gebouw. Het is een passie van mij om daarmee bezig te zijn. Veel mensen hebben gereageerd op die vraag. Zo ook een vrouw die daar zelf nog maar een jaar woonde en zei dat, als ze haar studio ooit zou verkopen, ze het ons zou laten weten. Door omstandigheden was dat een paar maanden later al het geval. We zijn dus niet op zoek gegaan naar onze eigen stek aan zee, hij is ons in de schoot geworpen.”

“We hebben hier geen zicht op zee, maar op de stad. Het voordeel is dat je aan onze kant van ’s ochtends tot ’s middags zon hebt. We zitten vrij hoog in de toren – zowat halverwege de 30 verdiepingen - maar niet te hoog, want dan zie je Oostende niet meer. Dan wordt het een soort raster van straten, een stadsplan bijna. Nu wonen we toch nog een beetje ín de stad.”

“Deze studio is een soort cadeau voor onszelf. Hij is heel klein - je hebt een tafel, een bed, een kast, een keuken en een badkamer - maar hij is echt van ons. Het is een uitvalsbasis waar we heen kunnen wanneer het thuis in Brussel allemaal wat te hectisch wordt. We komen naar hier om te schrijven, maar evenzeer om te wandelen. Je kunt toch geen dag aan zee zijn zonder ze gezien te hebben? Die buitenruimte heeft iets dwingends, alsof je ervan moet profiteren dat die er is. Dat maakt dat ik hier, weg van de huiselijke beslommeringen, makkelijker een evenwicht vind tussen werk en ontspanning. Aan zee zijn voelt als een feestelijkere versie van het leven.”

Puur natuur

“Wat we nog zoal doen in Oostende? Langs het strand naar het graf van Ensor in Mariakerke lopen. Rummikuppen en scrabbelen in een cafeetje op de dijk. Van achter het raam van Brasserie du Parc naar de voorbijgangers kijken. Of het pontje naar Oosteroever nemen. Ik hoop dat de vuurtoren daar altijd zal blijven staan. Zijn zwaailicht valt ’s nachts onze studio binnen: heel fijn.”

“Wanneer ik in Brussel wandel, kom ik soms ‘voller’ thuis dan dat ik ben vertrokken. Maar als ik even aan zee wandel, lijkt het net alsof ik heel lang en ver ben weggeweest. Omdat daar zoveel weidsheid is. Het heeft iets gewelddadigs ook, de wind en de golven. Een soort
tegenkracht voor het schrijven. Je kunt als het ware even uit je hoofd komen. Je beseft dat de golven en alles wat je om je heen ziet al eeuwen bezig zijn. Of jij daar nu staat te kijken of niet: de golven blijven op en neer gaan. Ik vind het zo’n ongelofelijk idee dat dat geen videobandje is waarbij iemand op play duwt. Het heeft niks met de mens te maken, het is puur de natuur. Ik vind dat geruststellend. Het helpt me te relativeren. De zee doet haar goesting.”

“Of de kust een setting wordt in mijn volgende roman? Ik denk dat ze nog wel in mijn werk zal voorkomen, ja. Ik heb nog geen concreet idee, maar vanaf het moment dat je op een plek leeft, is het logisch dat die ook opduikt in je fictieve wereld.”

 

Op zoek naar nog meer inspirerende verhalen over onze Belgische kust? Ontdek dan nu de Feeling Kustspecial. Naar goede gewoonte brengen we elke jaar een extra magazine van meer dan 100 pagina’s uit met daarin een overzicht van het mooiste, leukste en lekkerste dat onze Belgische Kust in de zomer te bieden heeft. Het niet te missen nieuwe restaurant, de meest originele pop-up of meest schilderachtige fietsroute? Je leest nu in onze Kustspecial.

Lees ook: