Wie een boost energie wil, kan het luieren maar beter laten. Onze feeling-redactrice Hanne ging suppen op de Mechelse Dijle en keerde naar huis met een volle batterij en zoveel zin in meer. Van een actief weekend gesproken!

Hanne’s ervaring

Ik beken: water doet iets met mij. Altijd. Van een dagje decadent dobberen op een onbescheiden catamaran tot minder glamoureuze Seine-sightseeing op een volgepakte toeristenboot in Parijs: de omstandigheden doen er weinig toe, het is de pure aanblik van water – of de deining van golven – die me rustig maakt. Of ik de milde binnenwateren van de Mechelse Dijle wilde verkennen op een supboard? Dat moesten mijn vrienden me geen twee keer vragen – de veelbesproken meditatieve effecten van stand-up-paddling en een loom voortschuivende ochtendzon op stedelijk water indachtig.

Zo beland ik dus op een zalige vrijdagmiddag samen met mijn meest sportieve vriendin – ja, zo heb ik er toevallig ook één – in de voormalige Bourgondische hoofdstad. Dat Mechelen roemrijke geschiedenis ademt, wordt meteen duidelijk als we inchecken bij het Van der Valk Hotel, een majestueus viersterrenhotel aan het water. Het gebouw wordt omarmd door een tweesprong van de Dijle, en deed lang dienst als stedelijk badhuis. De eclectische en overwegend neo-Vlaamse renaissancestijl werd zo veel mogelijk behouden. Het dak van het binnenzwembad ging eraf, maar het bassin bleef. Het resultaat: een weelderige binnentuin mét siervijver waarop onze ‘poolview room’ mooi uitzicht geeft. Water! Ik voel me direct tot rust komen. Ze hebben hier ook supboards, om Mechelen te bekijken vanaf het water van de Dijle. Morgen, na een introductie, willen we ons daar wel aan wagen.

Van der Valk hotel mechelen

 

Eerst nog wat meisjesachtige prepping – ‘Doe jij een jurk, of is het meer een come-as-you-are soort van avond? Oké, een jurk dus.’ – en dineren in Den Ouwen Dok, het restaurant met zonnig Zuiderterras dat bij het hotel hoort. Op de kaart staan Vlaamse klassiekers met een eigen toets van chef Nick. De tartaar van tonijn met koriander en gedroogde mango smelt op de tong en ook de ijsnougat met whisky blijkt een winnaar.

Van der Valk hotel Mechelen

Eén zachte nacht en een rijkelijk ontbijt – licht understatement – later, is het zover. Sup- time! We reppen ons naar het ViaVia- reiscafé waar Nory van Pacific Supschool ons opwacht voor een korte initiatie. “Geen paniek: de kans om ín het water te belanden is miniem”, stelt hij onmiddellijk gerust. Dat hij ons voor de zekerheid de breedste borden meegeeft – ‘beter voor je evenwicht’ – nemen we maar niet te persoonlijk. Ook sturen blijkt kinderspel. Regel één: je sup altijd netjes met het velcro-bandje om je enkel laten. Regel twee: je peddel altijd met de holle kant naar je toe houden – tenzij je wil tegensturen. Regel drie: je ene hand in het midden van je peddel en de andere bovenop. Ready, set, klaar voor? Daar gaan we! Met een wankel evenwicht en – toegegeven – een lichte angst om de allereerste supper te zijn die erin slaagt de zogenaamde stabiliteit van z’n board teniet te doen, glijden we het water op. Eén kort akkefietje met een overhangend struikgewas later peddelen we ons aardig op weg over de bochtige Dijle. Is het de routine van het roeien, de zachte zweem van zonlicht in kabbelend water, de dubbele rij van pittoreske gevels met dito achtertuintjes of de welgekozen gespreksstof van mijn paddlepartner in crime, ik weet het niet, maar onderweg voel ik me helemaal zen worden.

suppen Hanne Vlogaert

Terug met de voeten op de grond, is het tijd om na te babbelen over onze mooie ervaring. Na een verkwikkende toast met avocado wandelen we over het water verder: dat kan via het Dijlepad tussen Kruidtuin en Haverwerf. Het biedt zowat hetzelfde perspectief als de suptocht, maar dan stabieler. We gaan daarna nog Mechelen Muurt achterna op zoek naar streetart, om vervolgens elk gevoel van richting kwijt te raken in de steegjes van het Klein Begijnhof. Met de zon op haar hoogste punt zijn we inmiddels wel toe aan een verfrissende cocktail aan de waterkant. Aan de Vismarkt liggen de zomerterrassen voor het grijpen: de nacho’s en Sweet Cosmo bij Bar Popular laten we voor een keer links liggen en we installeren ons op het meest authentieke Dijleterras uit het pak: dat van De Gouden Vis. De namiddag plaveien we met goeie voornemens. Dat we zeker nog een keer moeten terugkeren ‘met de meiden’ voor een namiddagje suppen. Met een laatste water-selfie op de brug zeggen we ‘dag mooi Mechelen’: onze volgende afspraak – met jou, met de Dijle en met elkaar – staat bij dezen vast ingeboekt.

Meer adresjes in Mechelen

Logeren aan de Dijle

  • Voor waterlovers is het viersterren Van der Valk Hotel met 124 kamers het paradijs. Met zicht op de rivier en supboards te huur voor anderhalf uur vaarplezier. Op het ruime Zuiderterras of bij Bar Bernard geniet je van een drankje.

Suppen in de stad of in het gat

  • Pacific Supschool biedt twee formules: een korte tocht van ViaVia-reiscafé tot aan de Vismarkt en een langere tot aan het Keerdok.
  • In het Zennegat, het stukje natuur waar de Leuvense Vaart en de Dijle samenvloeien, zorgt Paddle&Sup voor initiaties.

Pauzeren op de oevers

  • Op het uitgestrekte terras van Lam’eau dineer je in stijl, aan de Van Beethovenbrug. Gault&Millau kwam en zag dat het goed was.
  • Onze favorieten voor koffie op een paar stappen van de Dijle: Beans voor de smeuïge chocoladetaart en Coffice voor een gezonde lunch.

Zomergenoegens in Mechelen

Tekst door Hanne Vlogaert

Meer lezen: