Journaliste Selma Franssen deed onderzoek naar vriendschap en bundelde haar conclusies in het boek Vriendschap in tijden van eenzaamheid. Beate Volker, hoogleraar stedelijkheid en sociale relaties aan de universiteit van Utrecht, doet onderzoek naar het belang van vriendschap. Samen zijn zij dan ook het aangewezen experten-duo om de volgende vraag te beantwoorden: “Wordt het echt moeilijker om na je dertigste vrienden te maken?“.

 

Experten aan het woord

Beate Volker: “De makkelijkste levensfase om duurzame, stabiele vriendschappen te sluiten is je studententijd. De omstandigheden zijn perfect, want je hebt veel vrije tijd en komt voortdurend mensen tegen. Bovendien zit je samen in een transitiemoment dat de ideale voedingsbodem vormt om elkaar beter te leren kennen. De meeste mensen bevinden zich vanaf hun dertigste in een andere situatie, waarbij al hun tijd naar een gezin, een job of een verbouwing gaat. De schaarse vrije tijd die ze dan hebben, wordt kritischer besteed en vaak is er gewoon geen ruimte meer om nieuwe mensen toe te laten. Het is absoluut niet onmogelijk om dan nog vrienden te maken, maar je moet er wat meer moeite voor doen en veel bewuster op zoek gaan, terwijl dat op jongere leeftijd vanzelf gebeurt.”

Selma Franssen: “Dikwijls proberen dertigers en veertigers vriendschappen te sluiten op het werk, maar dat is niet altijd evident. Je zit er toch in een sfeer van concurrentie. Soms kan een collega plots je baas worden, of wil je allebei voor dezelfde promotie gaan. Wie als volwassene vrienden wil maken, kan beter op zoek gaan naar een nieuwe hobby of vrijwilligerswerk, plaatsen waar je gelijkgestemden ontmoet.”

Getuigenis: Elsie (42) vond een volledig nieuwe vriendenkring via haar zoontje

Elsie (42): ‘Na mijn scheiding was ik plots een deel van mijn vriendenkring kwijt. Tot overmaat van ramp verhuisde mijn beste jeugdvriendin met haar gezin naar Portugal. Ik vond het heel confronterend om op mijn vierendertigste opnieuw op zoek te moeten gaan naar vriendinnen. Het voelde verschrikkelijk geforceerd en ongemakkelijk om mijzelf op te dringen bij mensen die niet op extra vrienden zaten te wachten. Ik schaamde mij er ook over dat ik in de weekends, wanneer de kinderen bij mijn ex waren, alleen thuiszat, terwijl iedereen die ik kende overvolle agenda’s had. De redding kwam uit onverwachte hoek, toen mijn zoontje naar een nieuwe school ging. Tijdens de infoavond aan het begin van het schooljaar klikte het onmiddellijk met een van de andere mama’s uit de klas. Ook onze zoontjes vonden elkaar en werden beste vriendjes. Op die manier kwamen we steeds vaker bij elkaar over de vloer en leerde ik ook haar vriendenkring beter kennen. Ik werd uitgenodigd op verjaardagsfeestjes en ging met hen mee naar de yogales. In het begin was het voorzichtig aftasten, maar dankzij mijn zoon heb ik ondertussen een hele nieuwe vriendenkring opgebouwd, die eigenlijk veel beter bij me past dan de mensen met wie ik me vroeger omringde. Nu pas besef ik hoeveel deugd het doet om het gezelschap op te zoeken van gelijkgestemden.’

 

In ‘Vriendschap in tijden van eenzaamheid’ onderzoekt Selma Franssen vragen als: Bestaat de eenzaamheidsepidemie? Moeten we vriendschappen wettelijk erkennen? Bestaan er datingapps voor vrienden? Zijn de vriendschappen van mannen anders dan die van vrouwen? Is het echt moeilijker om nieuwe vrienden te maken na je dertigste? Dat leidt vaak tot verrassende antwoorden, maar bovenal tot het inzicht dat vriendschappen minstens zo veelzijdig, turbulent en waanzinnig interessant kunnen zijn als liefdesrelaties.

Vriendschap in tijden van eenzaamheid, Selma Franssen (Houtekiet), € 19,99. Verkrijgbaar hier via Standaard Boekhandel.

Lees ook:

Openingsbeeld: VRT