Vermoeiend en ondankbaar, als je keer op keer je liefde voor de man van je leven moet verantwoorden. Cathy doet haar verhaal…

Cathy: “We zaten naast elkaar op het kerstfeestje van de school. Ik kende er niemand en ook Els was wat onwennig. Terwijl onze zoontjes buiten speelden, raakten wij aan de praat. Het werd een gezellige avond. Alsof we elkaar al heel lang kenden. ‘Spreken we snel nog eens af?’, vroeg ze. Ik had het gevoel dat ik een soulmate had ontmoet. Als alleenstaande mama stond mijn sociaal leven op een laag pitje en dit zou weleens een vriendschap voor het leven kunnen worden. We spraken steeds vaker af. En toen vroeg ze me op een dag of ik zin had om bij haar thuis te komen eten. Kon ik ook haar man leren kennen. Enkele dagen later stond ik voor haar deur. Ik vond Dirk meteen leuk. Hij was lief en attent. Sindsdien zagen we elkaar steeds vaker. En ook hij was er dan graag bij. We gingen naar een concert met z’n drieën, uit eten, op weekend met de kinderen. Elke reden was goed om af te spreken. Soms gebeurde het zelfs dat Dirk en ik iets deden met de jongens, terwijl Els moest werken. Dat kon allemaal. Er was een blindelings vertrouwen.

Dirk was een bijzondere man. Els had het met hem getroffen. Ook al voelde ik dat er soms wel wat spanning tussen hen was. Zij was ambitieus, hij leefde voor zijn gezin. ‘En dat botst af en toe’, vertelde hij me op een avond toen we samen een aperitiefje dronken, terwijl we wachtten tot Els thuiskwam. Mijn zoontje zou bij hen blijven slapen. We brachten samen de kinderen naar bed. En toen belde Els om te zeggen dat ze nog veel werk had en pas heel laat zou thuiskomen. Dus zaten we urenlang met z’n tweeën aan hun keukentafel te babbelen. De fles wijn tussen ons in. Ik voelde me zo goed bij hem en ook hij genoot zichtbaar van mijn gezelschap. Het gebeurde toen we samen aan de afwas stonden. Hij gaf me een handdoek en keek me recht in de ogen. Ik kon er niets aan doen, maar ik moest hem gewoon kussen. Die tien seconden waren tijdloos. Alles viel weg. Pas toen we de voordeur hoorden, kwam de realiteit met een klap binnen. Volledig van de kaart dronken we met Els nog een glas wijn. Niets zou nog hetzelfde zijn als voorheen, dat wisten we allebei. Huilend reed ik naar huis.”

Lees verder op de volgende pagina

1 2 3
bekijk op één pagina

Lees ook deze andere sterke verhalen:

Marianne dacht jaren dat ze frigide was

Catherine zag haar dochter 6 jaar lang niet